Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 22 września 2016 r. (data stempla pocztowego), skarżący L. B. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką, małżonkowie mają na utrzymaniu troje małoletnich dzieci (rok i 7 miesięcy, 10 i 14 lat), w ich małżeństwie istnieje ustrój rozdzielności majątkowej, skarżący nie posiada żadnego majątku, źródłem utrzymania pięcioosobowej rodziny jest wynagrodzenie za pracę skarżącego, które wynosi 1.890,96 zł netto miesięcznie oraz dodatek do zasiłku rodzinnego w kwocie 400 zł miesięcznie przyznany małżonce z tytułu przebywania na urlopie wychowawczym, dochody z ww. tytułów małżonkowie w całości przeznaczają na czynsz najmu mieszkania (650 zł), opłaty za media (150 zł), zakup gazu w butlach (50 zł), odzieży, obuwia i pomocy szkolnych dla dzieci (300 zł) oraz wyżywienie.
Z przedłożonego zaświadczenia z dnia 26 lipca 2016 r. o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, wynika że średnie miesięczne wynagrodzenie skarżącego w okresie od 1 kwietnia do 30 czerwca 2016 r. wyniosło 1.404,59 zł netto. Nadto, z dołączonej do skargi decyzji z dnia 19 października 2015 r., wynika że małżonce skarżącego przyznano zasiłki rodzinne i dodatek z tytułu wychowania dziecka w rodzinie wielodzietnej na okres od 1 listopada 2015 r. do 31 października 2016 r. w łącznej kwocie 424 zł miesięcznie oraz jednorazowe dodatki z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na okres od 1 września do 31 października 2016 r. w łącznej kwocie 200 zł.
Pomimo że w złożonym oświadczeniu skarżący nie podał majątku małżonki, powołując się na ustrój rozdzielności majątkowej, to referendarz sądowy odstąpił od wezwania skarżącego do wyjawienia składników majątku małżonki z tej przyczyny, że są one znane orzekającemu. Skarżący bowiem ubiegał się już o przyznanie mu prawa pomocy przed tut. Sądem. W sprawach o sygn. akt I SA/Gd 950/14 oraz I SA/Gd 951/14, odpowiadając na zarządzenie referendarza sądowego, żona skarżącego złożyła stosowne oświadczenie, w którym podała, że posiada jedynie nieruchomość rolną oraz jest współwłaścicielką samochodu osobowego marki [...] z 1999 r. Jednocześnie skarżący w przedmiotowym wniosku ujawnił i udokumentował dochody małżonki.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy winno wynikać ze zrównoważonej i wzajemnej oceny dwóch elementów: rozmiaru kosztów, jakie musi ponieść strona wnioskująca o prawo pomocy na poczet postępowania sądowego i aktualnych możliwości płatniczych jej samej jak i osób pozostających z taką osobą we wspólnym gospodarstwie domowym (por. m.in.: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt I SA/Po 825/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Koszty niniejszego postępowania kształtuje: 1) wpis od skargi będący wpisem stosunkowym zależnym od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, który w niniejszej sprawie wynosi 1% wartości zaskarżenia, tj. kwoty 3.419 zł (§ 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako rozporządzenie);
- 2) ewentualny wpis od skargi kasacyjnej wynoszący połowę wpisu od skargi (§ 3 rozporządzenia);
- 3) ewentualny wpis od zażalenia na postanowienie wydane przez sąd wynoszący 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia) oraz 4) ewentualna opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł pobierana za doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem w sytuacji gdy orzeczenia nie uzasadnia się z urzędu (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych; Dz. U. Nr 221, poz. 2192).
Referendarz sądowy uznał, że skarżący nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie ani w całości ani też w części. Biorąc pod uwagę wysokość miesięcznych dochodów, jakimi dysponują małżonkowie (2.228,59 zł netto), które bez wątpienia w całości przeznaczają na pokrycie bieżących niezbędnych wydatków swoich oraz trójki małoletnich dzieci, zobowiązanie skarżącego do partycypowania nawet w niewielkim stopniu w kosztach sądowych w niniejszej sprawie może doprowadzić do zachwiania i tak trudną już sytuacją bytową jego i jego rodziny.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.