Uzasadnienie
J.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 maja 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2013 r., zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 4 września 2013r., skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.
Skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, zostało ono jednak przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucone prawomocnym postanowieniem z dnia 3 marca 2014 r.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2014 r., doręczonym w dniu 16 maja 2014 r., wezwano stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 8 sierpnia 2013 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący mimo upływu wyznaczonego terminu nie uiścił wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W związku z tym, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie został uwzględniony, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Wezwanie to doręczone zostało stronie w dniu 16 maja 2014 r., a zatem termin do jego wykonania upłynął – bezskutecznie - z dniem 23 maja 2014 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 cytowanej ustawy, odrzucił skargę.