Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. K. (dalej jako "Skarżący"), reprezentowanego przez opiekuna prawnego – J. K., złożoną na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 11 lipca 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego 2015 r. do grudnia 2016 r.
Pismem z dnia 7 grudnia 2022 r. (data nadania, k. 31 akt sądowych) opiekun prawny Skarżącego wniósł zażalenie na ww. postanowienie.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 grudnia 2022 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez podanie numeru PESEL Skarżącego, podanie numeru PESEL przedstawiciela ustawowego strony oraz poprzez nadesłanie dokumentu, z którego będzie wynikało, że J. K. jest opiekunem prawnym Skarżącego (orzeczenie sądu rodzinnego w sprawie ustanowienia opiekuna prawnego dla osoby ubezwłasnowolnionej całkowicie), w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana – w dniu 19 grudnia 2022 r. i w dniu 28 grudnia 2022 r. – a następnie odebrana przez opiekuna prawnego Skarżącego w placówce pocztowej w dniu 3 stycznia 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 35 akt sądowych).
Opiekun prawny Skarżącego w piśmie z dnia 10 stycznia 2023 r. (data nadania, k. 38 akt sądowych) wskazał swój numer PESEL oraz numer PESEL Skarżącego. Jednocześnie, do ww. pisma załączono kserokopię zaświadczenia z Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 23 czerwca 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") zażalenie, oprócz dodatkowych warunków, powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Takie wymagania przewidziane zostały w Rozdziale 1 Działu III ww. ustawy.
Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Jak stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno ponadto zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jednocześnie, jak wynika z art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Zgodnie natomiast z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, iż w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W przypadku natomiast, gdy strona w terminie siedmiu dni nie uzupełni braków zażalenia, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci je na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia Skarżącego została dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy w dniu 19 grudnia 2022 r. i po raz drugi dnia 28 grudnia 2022 r. Opiekun prawny Skarżącego odebrał ww. przesyłkę w placówce pocztowej w dniu 3 stycznia 2023 r.
Należy wyjaśnić, że stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej.
Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych zażalenia powinien być liczony od dnia 2 stycznia 2023 r., a zatem upłynął dnia 9 stycznia 2023 r.
Tymczasem zaadresowana do Sądu przesyłka zawierająca odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia została nadana przez opiekuna prawnego Skarżącego w placówce pocztowej w dniu 10 stycznia 2023 r. Tym samym pismo to zostało wniesione po upływie ustawowego terminu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.