Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 maja 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego ustalającą A. K. zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2006 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych.
Na powyższą decyzję A. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W dniu 5 czerwca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270) – dalej p.p.s.a. uwzględnił w całości zarzuty skargi i wydał decyzję, w której uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie organu odwoławczego oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 14 grudnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsk zważył co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk., M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 495).
Mając na uwadze fakt, że Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 5 czerwca 2014 r. uwzględnił w całości skargę strony uchylając zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie.
O kosztach postępowania należnych stronie skarżącej Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 i 205 § 4 p.p.s.a., zasądzając na rzecz A. K. kwotę 10.188 zł, na którą to sumę składa się uiszczony przez skarżącego wpis w wysokości 2.971 zł, opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 7.200 zł ustalone zgodnie z § 3 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 490 j.t.).