Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] określającej B.P. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok, albowiem nie spełniało ono warunków określonych w art. 222 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku, 8, poz. 60 z późn. zm.). Powyższe postanowienie zostało doręczone dorosłemu domownikowi – żonie skarżącego w dniu 28 sierpnia 2007 roku wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W dniu 5 listopada 2007 roku B.P. złożył na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o tym, iż powinno być wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Skoro zaskarżony akt został doręczony skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2007 roku, termin do wniesienia skargi upływał z dniem 27 września 2007 roku. Pomimo powyższego, skarżący dopiero w dniu 5 listopada 2007 roku złożył skargę do sądu administracyjnego, i to za pośrednictwem niewłaściwego organu tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego. A zatem skarga została wniesiona po terminie i wbrew prawidłowemu pouczeniu. Stosowanie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.