Uzasadnienie
POSTANOWIENIEM Z DNIA 21 KWIETNIA 2011 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO, BIORĄC ZA PODSTAWĘ ART. 123 I 124 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. Z 2000 R. NR 98, POZ. 1071 ZE ZM.), DALEJ JAKO K.P.A. ORAZ ART. 33 PKT 1 I ART. 34 § 4 USTAWY Z DNIA 17 CZERWCA 1966 R., O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI (DZ. U. Z 2005 R. NR 229, POZ. 1954 ZE ZM.), DALEJ JAKO U.P.E.A., STWIERDZIŁ, ŻE T.G. UCHYBIŁ TERMINOWI DO WNIESIENIA ZARZUTU PRZEDAWNIENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH DOCHODZONYCH W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM NA PODSTAWIE TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH O NUMERACH: [...].
W UZASADNIENIU ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WYJAŚNIŁ, ŻE WSZCZĄŁ I PROWADZIŁ POSTĘPOWANIE EGZEKUCYJNE SKIEROWANE DO MAJĄTKU T.G., W TOKU KTÓREGO W DNIU 21 CZERWCA 2010 R., ZAWIADOMIENIEM NR [...]ZAJĘTO WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ PODATNIKA U DŁUŻNIKA ZAJĘTEJ WIERZYTELNOŚCI: A SP. Z O.O. PRZEDMIOTOWE ZAJĘCIE ZOSTAŁO DORĘCZONE PODATNIKOWI W DNIU 12 LIPCA 2010 R., W TRYBIE ART. 43 K.P.A. NASTĘPNIE W DNIU 22 LIPCA 2010 R., DO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI WPŁYNĘŁY WNIESIONE PRZEZ PODATNIKA DWA ODRĘBNE PISMA ZATYTUŁOWANE "ZARZUTY W SPRAWIE PROWADZENIA EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ" DATOWANE NA DZIEŃ 16 LIPCA 2010 R., I TEJ SAMEJ TREŚCI. PRZY CZYM, PIERWSZE Z PISM NADANE ZOSTAŁO W PLACÓWCE POCZTOWEJ W DNIU 20 LIPCA 2010 R., DRUGIE ZAŚ W DNIU 21 LIPCA 2010 R. BIORĄC POWYŻSZE POD UWAGĘ, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI STANĄŁ NA STANOWISKU, ŻE WNIESIENIE ZARZUTÓW PRZEDAWNIENIA ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH DOCHODZONYCH NA PODSTAWIE WYSZCZEGÓLNIONYCH POWYŻEJ TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH DOKONANE ZOSTAŁO Z UCHYBIENIEM TERMINU I POZOSTAJE PRAWNIE NIESKUTECZNE. KOŃCOWO ORGAN WSKAZAŁ, ŻE POZOSTAŁE ZARZUTY ZAWARTE W TREŚCI DWÓCH PISM Z DNIA 16 LIPCA 2010 R., ODNOSZĄCE SIĘ DO INNYCH TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH ZOSTAŁY MERYTORYCZNIE ROZPOZNANE.
POSTANOWIENIEM Z DNIA 29 LIPCA 2011 R., DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 138 § 1 PKT 1 K.P.A., W ZW. Z ART. 34 § 4 I § 5 U.P.E.A., PO ROZPOZNANIU ZAŻALENIA PODATNIKA, ORZEKŁ O UTRZYMANIU W MOCY ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA.
ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI PRZEDSTAWIŁ SZCZEGÓŁOWY PRZEBIEG POSTĘPOWANIA A NASTĘPNIE WSKAZUJĄC NA TREŚĆ ART. 33 U.P.E.A., WYJAŚNIŁ, ŻE PODSTAWĄ WNIESIENIA ZARZUTU MOŻE BYĆ: 1) WYKONANIE LUB UMORZENIE W CAŁOŚCI ALBO W CZĘŚCI OBOWIĄZKU, PRZEDAWNIENIE, WYGAŚNIĘCIE ALBO NIEISTNIENIE OBOWIĄZKU;
- 2) ODROCZENIE TERMINU WYKONANIA OBOWIĄZKU ALBO BRAK WYMAGALNOŚCI OBOWIĄZKU Z INNEGO POWODU, ROZŁOŻENIE NA RATY SPŁATY NALEŻNOŚCI PIENIĘŻNEJ;
- 3) OKREŚLENIE EGZEKWOWANEGO OBOWIĄZKU NIEZGODNIE Z TREŚCIĄ OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z ORZECZENIA, O KTÓRYM MOWA W ART. 3 I 4;
- 4) BŁĄD CO DO OSOBY ZOBOWIĄZANEGO;
- 5) NIEWYKONALNOŚĆ OBOWIĄZKU O CHARAKTERZE NIEPIENIĘŻNYM;
- 6) NIEDOPUSZCZALNOŚĆ EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ LUB ZASTOSOWANEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO;
- 7) BRAK UPRZEDNIEGO DORĘCZENIA ZOBOWIĄZANEMU UPOMNIENIA, O KTÓRYM MOWA W ART. 15 § 1;
- 8) ZASTOSOWANIE ZBYT UCIĄŻLIWEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO;
- 9) PROWADZENIE EGZEKUCJI PRZEZ NIEWŁAŚCIWY ORGAN EGZEKUCYJNY;
- 10) NIESPEŁNIENIE WYMOGÓW OKREŚLONYCH W ART. 27.
DODAŁ DALEJ, ŻE ZARZUTY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 33 U.P.E.A., SĄ ŚRODKIEM ZASKARŻENIA, KTÓRY SŁUŻY NA ETAPIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO WYŁĄCZNIE ZOBOWIĄZANEMU. JEST TO DLA NIEGO PODSTAWOWY ŚRODEK OBRONY PRZED NIEZGODNYM Z PRAWEM WSZCZĘCIEM EGZEKUCJI DO JEGO MAJĄTKU. ZARZUTY WNOSI SIĘ W TERMINIE 7 DNI OD DNIA DORĘCZENIA ZOBOWIĄZANEMU ODPISU TYTUŁU WYKONAWCZEGO, NA CO WSKAZUJE TREŚĆ ART. 27 § 1 PKT 9 U.P.E.A., KTÓRY STANOWI, ŻE TYTUŁ WYKONAWCZY ZAWIERA M.IN. POUCZENIE ZOBOWIĄZANEGO O PRZYSŁUGUJĄCYM MU W TERMINIE 7 DNI PRAWIE ZGŁOSZENIA DO ORGANU EGZEKUCYJNEGO ZARZUTÓW W SPRAWIE PROWADZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO. UCHYBIENIE TERMINU DO ZŁOŻENIA ZARZUTÓW CZYNI WIĘC CZYNNOŚĆ ZOBOWIĄZANEGO PRAWNIE NIESKUTECZNĄ.
ZDANIEM ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA W SPRAWIE ROZPOZNANIA ZARZUTÓW MOŻE NASTĄPIĆ WÓWCZAS, JEŻELI ZARZUTY ZOSTANĄ WNIESIONE SKUTECZNIE, TZN. W TERMINIE. OCENA DOCHOWANIA TERMINU DO WNIESIENIA ZARZUTÓW WYMAGA USTALENIA DATY DORĘCZENIA TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH ORAZ DATY WNIESIENIA ZARZUTÓW. KONSEKWENCJĄ ZAŚ UCHYBIENIA PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO USTAWOWEMU TERMINOWI DO WNIESIENIA ZARZUTÓW MAJĄCEMU CHARAKTER TERMINU PROCESOWEGO ZAWITEGO - JEST BEZSKUTECZNOŚĆ CZYNNOŚCI ZOBOWIĄZANEGO. W TAKIM PRZYPADKU NIE MA ZATEM PODSTAW (O ILE ZOBOWIĄZANY NIE WYSTĄPIŁ Z PROŚBĄ, O KTÓREJ MOWA W ART. 58 K.P.A., TJ. O PRZYWRÓCENIE TERMINU), DO MERYTORYCZNEJ OCENY ZARZUTÓW, GDYŻ OCENA TA MOŻE NASTĄPIĆ WYŁĄCZNIE W WYNIKU SKUTECZNEGO ICH WNIESIENIA, ZAŚ ZARZUTY ZGŁOSZONE Z UCHYBIENIEM TERMINU PODLEGAJĄ ODDALENIU.
ORGAN ODWOŁAWCZY UZNAŁ ZA PRAWIDŁOWE STANOWISKO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI ZGODNIE Z KTÓRYM PODATNIK UCHYBIŁ TERMINOWI DO WNIESIENIA ZARZUTÓW, GDYŻ JAK WYNIKA Z DOWODU DORĘCZENIA PRZESYŁKI, TO W DNIU 12 LIPCA 2010 R., ODEBRANE ZOSTAŁY ODPISY TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH O NUMERACH [...] DO [...] ORAZ [...] DO [...] WRAZ Z ZAWIADOMIENIEM O ZAJĘCIU PRAWA MAJĄTKOWEGO STANOWIĄCEGO WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ U DŁUŻNIKA ZAJĘTEJ WIERZYTELNOŚCI BĘDĄCEGO PRACODAWCĄ, TJ. A SP. Z O. O. SAMO DORĘCZENIE NASTĄPIŁO W DNIU 12 LIPCA 2010 R., DO RĄK ŻONY PODATNIKA, W TRYBIE ART. 43 K.P.A. ORGAN ODWOŁAWCZY ZAZNACZYŁ, ŻE Z DOWODU DORĘCZENIA PRZEDMIOTOWEJ PRZESYŁKI, WYNIKA, IŻ ZWROT POTWIERDZENIA ODBIORU DO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NASTĄPIŁ W DNIU 12 LIPCA 2010 R., (DOWODZI TEGO PIECZĘĆ URZĘDU POCZTY "[...]" Z DATĄ 12 LIPCA 2010 R.). OKOLICZNOŚĆ TA WSKAZUJE, ŻE DORĘCZENIE NIE MOGŁO NASTĄPIĆ W DNIU 13 LIPCA 2011 R., JAK TO SUGEROWAŁ PODATNIK W ZAŻALENIU. PONADTO, NA KAŻDYM ODPISIE TYTUŁU WYKONAWCZEGO ZNAJDOWAŁO SIĘ POUCZENIE, IŻ ZOBOWIĄZANEMU PRZYSŁUGUJE, W TERMINIE 7 DNI, PRAWO ZGŁOSZENIA ZARZUTÓW W SPRAWIE PROWADZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO.
SKORO ZATEM ZAWIADOMIENIE O ZAJĘCIU WRAZ Z PRZEDMIOTOWYMI TYTUŁAMI WYKONAWCZYMI DORĘCZONO PODATNIKOWI W DNIU 12 LIPCA 2010 R., TO SIEDMIODNIOWY TERMIN DO WNIESIENIA ZARZUTÓW UPŁYWAŁ W DNIU 19 LIPCA 2010 R. TYM SAMYM NADANIE ZARZUTU W PRZEDMIOCIE PRZEDAWNIENIA W PLACÓWCE POCZTOWEJ W DNIU 20 LIPCA 2010 R., NASTĄPIŁO Z UCHYBIENIEM TERMINU USTAWOWEGO.
KOŃCOWO ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, ŻE PODATNIK NIE SKORZYSTAŁ Z PRZYSŁUGUJĄCEGO MU NA PODSTAWIE ART. 58 § 2 K.P.A., PRAWA I NIE WNIÓSŁ O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO WNIESIENIA W/W ŚRODKA ZASKARŻENIA.
NIE PODZIELAJĄC STANOWISKA ORGANU ODWOŁAWCZEGO T.G. ZŁOŻYŁ SKARGĘ NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, WNOSZĄC O JEGO UCHYLENIE I UCHYLENIE POSTANOWIENIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI ORAZ O ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO. KWESTIONOWANEMU ROZSTRZYGNIĘCIU ZARZUCIŁ BŁĄD W USTALENIACH FAKTYCZNYCH POLEGAJĄCY NA PRZYJĘCIU, ŻE ZAWIADOMIENIE O ZAJĘCIU WYNAGRODZENIA ZA PRACĘ SKARŻĄCEGO U DŁUŻNIKA ZAJĘTEJ WIERZYTELNOŚCI A SP. Z O.O., ZOSTAŁO MU DORĘCZONE W DNIU 12 LIPCA 2010 R., PODCZAS GDY W RZECZYWISTOŚCI ZOSTAŁO DORĘCZONE W DNIU 13 LIPCA 2010 R. OPISANE WYŻEJ WADLIWE USTALENIA FAKTYCZNE DOPROWADZIŁY W DALSZEJ KONSEKWENCJI DO NARUSZENIA ZASADY DZIAŁANIA ORGANÓW ADMINISTRACJI W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE OBYWATELI WYRAŻONEJ W ART. 8 K.P.A., I ZASADY INFORMOWANIA STRON WYARTYKUŁOWANEJ W ART. 9 K.P.A., POPRZEZ ZANIECHANIE POUCZENIA SKARŻĄCEGO O MOŻLIWOŚCI WYSTĄPIENIA Z WNIOSKIEM O PRZYWRÓCENIE TERMINU.
ODPOWIADAJĄC NA SKARGĘ ORGAN ODWOŁAWCZY PODTRZYMAŁ SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO I WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE.
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
SKARGA PODLEGA ODDALENIU.
ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 3 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZEZ SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2002 R. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), ZWANEJ DALEJ P.P.S.A, SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ I STOSUJĄ ŚRODKI OKREŚLONE W USTAWIE. OZNACZA TO, IŻ SĄD ROZPOZNAJĄC SKARGĘ OCENIA, CZY ZASKARŻONA DECYZJA NIE NARUSZA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO BĄDŹ PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. W MYŚL NATOMIAST ART. 134 P.P.S.A. SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY, NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ W NIEJ PODSTAWĄ PRAWNĄ.
ZDANIEM SĄDU, POSTANOWIENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO NIE ZAWIERA UCHYBIEŃ, KTÓRE MOGŁYBY UZASADNIAĆ WYELIMINOWANIE GO Z OBROTU PRAWNEGO.
W MYŚL ART. 26 § 5 PKT 1 I 2 U.P.E.A., WSZCZĘCIE EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ NASTĘPUJE Z CHWILĄ DORĘCZENIA ZOBOWIĄZANEMU ODPISU TYTUŁU WYKONAWCZEGO LUB DORĘCZENIA DŁUŻNIKOWI ZAJĘTEJ WIERZYTELNOŚCI ZAWIADOMIENIA O ZAJĘCIU WIERZYTELNOŚCI LUB INNEGO PRAWA MAJĄTKOWEGO, JEŻELI TO DORĘCZENIE NASTĄPIŁO PRZED DORĘCZENIEM ZOBOWIĄZANEMU ODPISU TYTUŁU WYKONAWCZEGO. STOSOWNIE NATOMIAST DO ART. 27 § 1 PKT 9 TEJ USTAWY, ZARZUTY W SPRAWIE PROWADZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO NALEŻY WNIEŚĆ W TERMINIE 7 DNI OD DNIA DORĘCZENIA STRONIE ODPISU TYTUŁU WYKONAWCZEGO.
KWESTIĄ SPORNĄ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE JEST TO, CZY ODPISY TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH O NUMERACH [...] DO [...] ORAZ [...] DO [...] WRAZ Z ZAWIADOMIENIEM O ZAJĘCIU PRAWA MAJĄTKOWEGO STANOWIĄCEGO WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ U DŁUŻNIKA ZAJĘTEJ WIERZYTELNOŚCI BĘDĄCEGO PRACODAWCĄ, TJ. A SP. Z O.O., DORĘCZONE ZOSTAŁY SKARŻĄCEMU W DNIU 12 LIPCA 2010 R., TAK JAK TO PRZYJĘŁY ORGANY, CZY TEŻ ZGODNIE Z TWIERDZENIEM SKARŻĄCEGO W DNIU 13 LIPCA 2010 R. PRZYJĘCIE BOWIEM PRZEZ ORGANY, ŻE KORESPONDENCJA DORĘCZONA ZOSTAŁA W DNIU 12 LIPCA 2010 R., STANOWIŁO PODSTAWĘ DO UZNANIA, ŻE ZARZUTY SKARŻĄCEGO W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM WNIESIONE ZOSTAŁY Z UCHYBIENIEM TERMINU.
ZE ZNAJDUJĄCEGO SIĘ W AKTACH SPRAWY ZWROTNEGO POTWIERDZENIA ODBIORU WYNIKA, ŻE KORESPONDENCJA ZAWIERAJĄCA ODPISY TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH O NUMERACH [...] DO [...] ORAZ [...] DO [...] WRAZ Z ZAWIADOMIENIEM O ZAJĘCIU PRAWA MAJĄTKOWEGO ZOSTAŁA DORĘCZONA NA ADRES SKARŻĄCEGO PRZY ULICY [...] W G. W DNIU 12 LIPCA 2010 R., I GDZIE ODEBRAŁA JĄ M.G. (ŻONA SKARŻĄCEGO), POTWIERDZAJĄC ODBIÓR WŁASNYM PODPISEM. Z KOLEI ZWROT POTWIERDZENIA ODBIORU DO ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI NASTĄPIŁ RÓWNIEŻ W DNIU 12 LIPCA 2010 R., NA CO WSKAZUJE PIECZĘĆ URZĘDU POCZTY "[...]", GDZIE WIDNIEJE WŁAŚNIE TA DATA. OKOLICZNOŚĆ TA WYKLUCZA MOŻLIWOŚĆ DORĘCZENIA KORESPONDENCJI SKARŻĄCEMU W DNIU 13 LIPCA 2010 R. ZGODNIE Z PRZEPISEM ART. 43 K.P.A., W PRZYPADKU NIEOBECNOŚCI ADRESATA PISMO DORĘCZA SIĘ, ZA POKWITOWANIEM, DOROSŁEMU DOMOWNIKOWI, SĄSIADOWI LUB DOZORCY DOMU, JEŻELI OSOBY TE PODJĘŁY SIĘ ODDANIA PISMA ADRESATOWI. O DORĘCZENIU PISMA SĄSIADOWI LUB DOZORCY ZAWIADAMIA SIĘ ADRESATA, UMIESZCZAJĄC ZAWIADOMIENIE W ODDAWCZEJ SKRZYNCE POCZTOWEJ LUB, GDY TO NIE JEST MOŻLIWE, W DRZWIACH MIESZKANIA.
DORĘCZENIE PRZEWIDZIANE W TYM PRZEPISIE JEST SKUTECZNE, JEŻELI SPEŁNIONE SĄ NASTĘPUJĄCE PRZESŁANKI: A) ADRESAT JEST NIEOBECNY W MIESZKANIU W CZASIE DORĘCZANIA PISMA, B) PISMO ZOSTAŁO PRZYJĘTE ZA POKWITOWANIEM PRZEZ DOROSŁEGO DOMOWNIKA, SĄSIADA LUB DOZORCĘ, C) OSOBY TE PODJĘŁY SIĘ ODDANIA PISMA ADRESATOWI, D) W RAZIE GDY PISMO ZOSTAŁO PRZYJĘTE PRZEZ SĄSIADA LUB DOZORCĘ, O DORĘCZENIU PISMA TYM OSOBOM UMIESZCZONO ZAWIADOMIENIE W ODDAWCZEJ SKRZYNCE POCZTOWEJ LUB NA DRZWIACH MIESZKANIA ADRESATA. PRZY CZYM PRZEZ NIEOBECNOŚĆ ADRESATA NALEŻY ROZUMIEĆ NIEOBECNOŚĆ CZASOWĄ NIEZWIĄZANĄ ZE ZMIANĄ MIEJSCA ZAMIESZKANIA LUB POBYTU. DORĘCZENIE W TRYBIE ART. 43 K.P.A., WYWOŁUJE SKUTEK PRAWNY, JEŻELI JEST DOKONANE ZA POKWITOWANIEM DO RĄK DOROSŁEGO DOMOWNIKA, PRZY CZYM JAK WYJAŚNIŁ SĄD NAJWYŻSZY W POSTANOWIENIU Z DNIA 13 LISTOPADA 1996 R., III RN 27/96, OSNAPIUS 1997, NR 11, POZ. 187 "STATUS "DOMOWNIKÓW" ADRESATA PISMA W ROZUMIENIU ART. 43 K.P.A., MAJĄ ZAMIESZKUJĄCY Z NIM W JEDNYM MIESZKANIU LUB DOMU JEGO DOROŚLI KREWNI I POWINOWACI, NIEZALEŻNIE OD TEGO, CZY RÓWNOCZEŚNIE PROWADZĄ Z NIM WSPÓLNE GOSPODARSTWO DOMOWE.
NATOMIAST OSOBY OBCE ADRESATOWI NIE SĄ JEGO DOMOWNIKAMI NAWET, GDY MIESZKAJĄ W TYM SAMYM MIESZKANIU (NP. JAKO LOKATORZY LUB SUBLOKATORZY), CHYBA ŻE ZOSTAŁY PRZEZ ADRESATA WŁĄCZONE DO WSPÓLNOTY DOMOWEJ I PROWADZĄ Z NIM (JEGO RODZINĄ) WSPÓLNE GOSPODARSTWO. W PRZECIWNYM RAZIE OSOBY TAKIE NALEŻY TRAKTOWAĆ JAKO SĄSIADÓW ADRESATA I O FAKCIE DORĘCZENIA IM PRZEZNACZONEJ DLA NIEGO PRZESYŁKI POINFORMOWAĆ ZAINTERESOWANEGO PRZEZ UMIESZCZENIE ODPOWIEDNIEGO ZAWIADOMIENIA NA DRZWIACH JEGO MIESZKANIA, WZGLĘDNIE IZBY W JEGO MIESZKANIU. JAK WYJAŚNIŁ Z KOLEI NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W POSTANOWIENIU Z DNIA 18 STYCZNIA 1995 R., SA/ŁD 2865/94, LEX NR 26545 "DOROSŁYM DOMOWNIKIEM ADRESATA PISMA JEST JEGO NARZECZONA, PRZEBYWAJĄCA W MIESZKANIU ADRESATA, PODCZAS JEGO CZASOWEGO POBYTU ZA GRANICĄ".
SAMO PODJĘCIE SIĘ PRZEZ DOMOWNIKA DORĘCZENIA ADRESATOWI PRZESYŁKI NIE MUSI BYĆ POTWIERDZONE NA PIŚMIE (PATRZ: POSTANOWIENIE NSA Z DNIA 8 LISTOPADA 2007 R., II GSK 192/07, LEX NR 494066). OKOLICZNOŚĆ, ŻE OSOBA, KTÓREJ WRĘCZONO PISMO ZA POKWITOWANIEM, NIE ODDAŁA PISMA ADRESATOWI, NIE MA WPŁYWU NA SKUTECZNOŚĆ DORĘCZENIA. W WYROKU NSA Z DNIA 12 LUTEGO 1997 R., I SA/ŁD 163/96, LEX NR 29034, WSKAZANO, ŻE: "OKOLICZNOŚĆ, IŻ DOROSŁY DOMOWNIK NIE DORĘCZYŁ W STOSOWNYM CZASIE PRZYJĘTEGO PISMA DO RĄK ADRESATA, NIE MA WPŁYWU NA BIEG TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA". OKREŚLONY W ART. 43 K.P.A., SPOSÓB ZASTĘPCZEGO DORĘCZENIA PISMA OPIERA SIĘ NA DOMNIEMANIU, ŻE OSOBA WSKAZANA NA POTWIERDZENIU ODBIORU PISMA JAKO DOMOWNIK ADRESATA I KTÓRA POKWITOWAŁA ODBIÓR PISMA, PRZYJĘŁA JE W CELU ODDANIA GO ADRESATOWI ORAZ ŻE PISMO TO ZOSTAŁO MU DORĘCZONE (WYROK NSA Z DNIA 14 MARCA 2007 R., II GSK 315/06, LEX NR 321253).
PRZENOSZĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA GRUNT PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE WSZYSTKIE PRZESŁANKI ZASTĘPCZEGO DORĘCZENIA WYMIENIONE W ART. 43 K.P.A., ZOSTAŁY SPEŁNIONE, CO POZWOLIŁO SĄDOWI PRZYJĄĆ, IŻ SKUTECZNE DORĘCZENIE SKARŻĄCEMU ODPISÓW TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH O NUMERACH [...] DO [...] ORAZ [...] DO [...] WRAZ Z ZAWIADOMIENIEM O ZAJĘCIU PRAWA MAJĄTKOWEGO NASTĄPIŁO W DNIU 12 LIPCA 2010 R. JAK STANOWI ART. 57 § 1 K.P.A., JEŻELI POCZĄTKIEM TERMINU OKREŚLONEGO W DNIACH JEST PEWNE ZDARZENIE, PRZY OBLICZANIU TEGO TERMINU NIE UWZGLĘDNIA SIĘ DNIA, W KTÓRYM ZDARZENIE NASTĄPIŁO. UPŁYW OSTATNIEGO Z WYZNACZONEJ LICZBY DNI UWAŻA SIĘ ZA KONIEC TERMINU. TREŚĆ ART. 57 § 1 K.P.A., NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI INTERPRETACYJNYCH I JASNO WSKAZUJE, ŻE 7 DNIOWY TERMIN DO WNIESIENIA ZARZUTÓW ROZPOCZĄŁ SWÓJ BIEG W DNIU 13 LIPCA 2010 R., I UPŁYNĄŁ W DNIU 19 LIPCA 2010 R. W KONSEKWENCJI NADANIE PRZEZ SKARŻĄCEGO KORESPONDENCJI ZAWIERAJĄCEJ ZARZUTY W PLACÓWCE POCZTOWEJ W DNIU 20 LIPCA 2010 R., NASTĄPIŁO Z UCHYBIENIEM TERMINU, UNIEMOŻLIWIAJĄCYM ICH MERYTORYCZNE ROZPATRZENIE.
Z TYCH WZGLĘDÓW ZARZUTY SKARGI ODNOŚNIE WADLIWIE USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO OKAZAŁY SIĘ BEZZASADNE, ZAŚ PRAWIDŁOWO USTALONY STAN FAKTYCZNY SPRAWIŁ, ŻE NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA ZASADY DZIAŁANIA ORGANÓW ADMINISTRACJI W SPOSÓB NIE BUDZĄCY ZAUFANIA OBYWATELI I ZASADY INFORMOWANIA STRON.
ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU BRAKU POUCZENIA SKARŻĄCEGO O MOŻLIWOŚCI WYSTĄPIENIA Z WNIOSKIEM O PRZYWRÓCENIE TERMINU WYJAŚNIĆ NALEŻY, ŻE ORGANY ADMINISTRACJI DZIAŁAJĄC W GRANICACH PRAWA NA PODSTAWIE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW NIE SĄ ZOBOWIĄZANE DO KOMPLEKSOWEGO INFORMOWANIA STRON I INNYCH UCZESTNIKÓW POSTĘPOWANIA O WSZYSTKICH PRZYSŁUGUJĄCYCH IM UPRAWNIENIACH I OBOWIĄZKACH, A JEDYNIE DO POUCZANIA W NIEZBĘDNYM ZAKRESIE NA PODSTAWIE KONKRETNEGO PRZEPISU. PRZYKŁADEM TAKIEGO PRZEPISU W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST ART. 27 § 1 PKT 9 U.P.E.A., W KTÓRYM NAŁOŻONO NA ORGAN EGZEKUCYJNY OBOWIĄZEK POUCZENIA ZOBOWIĄZANEGO O PRZYSŁUGUJĄCYM MU W TERMINIE 7 DNI PRAWIE ZGŁOSZENIA DO ORGANU EGZEKUCYJNEGO ZARZUTÓW W SPRAWIE PROWADZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO, CO TEŻ ORGANY W NINIEJSZEJ SPRAWIE UCZYNIŁY.
WOBEC POWYŻSZEGO WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU, NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A. ORZEKŁ, JAK W SENTENCJI WYROKU.