Uzasadnienie
M. O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2016 r. w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł m.in. o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że skarga została złożona z przekroczeniem terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja doręczona została podatnikowi w dniu 16 maja 2016 r. w sposób zastępczy przewidziany w art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "O.p.". Przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia, z powodu niemożności doręczenia podatnikowi w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 O.p., została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 2 maja 2016 r. i po raz drugi w dniu 10 maja 2016 r. Czternastodniowy termin zastrzeżony dla podjęcia pisma upłynął bezskutecznie w dniu 16 maja 2016 r.
W konsekwencji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia 16 maja 2016 r., upływał z dniem 15 czerwca 2016 r.
Skarga została wniesiona za pośrednictwem poczty w dniu 5 sierpnia 2016 r. a zatem po upływie zastrzeżonego dla tej czynności terminu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.