Uzasadnienie
Decyzją z dnia 6 sierpnia 2010 r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia 4 czerwca 2010 r. odmawiającą B.K. umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, B.K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Skarżący uzasadnił złożony wniosek tym, iż obawia się skierowania sprawy przez ZUS na drogę postępowania egzekucyjnego, co wiązać się będzie z utratą domu, stanowiącego centrum życiowe dla wnioskodawcy i jego rodziny.
Ponadto w treści skargi skarżący podniósł, że nie jest w stanie zapłacić ciążącego na nim zobowiązania bez uszczerbku dla utrzymania własnego i rodziny. Wyjaśnił, że zarówno on jak i jego żona nie pracują zawodowo z uwagi na zły stan zdrowia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a"), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W analizowanej sprawie rozpoznanie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji wymaga w pierwszej kolejności dokonania analizy, czy zaskarżona decyzja posiada przymiot wykonalności. Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzja odmawiająca umorzenia należności nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Decyzja nie nadaje się również do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego. Decyzja taka nie może zatem powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.