Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało uznać za nieuzasadnioną.
Przepisy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym odmiennie w stosunku do poprzedniego uregulowania /Dział IV Kpa/ dopuszczają możliwość skargi na kasatoryjne decyzje organów odwoławczych.
W takim przypadku przedmiotem kontroli i oceny Sądu jest to, czy organ wydający taką decyzję nie przekroczył swoich uprawnień określonych w art. 138 par. 2 Kpa.
W ocenie Sądu bardzo szeroki zakres postępowania wyjaśniającego do przeprowadzenia którego obligowały organy podatkowe wytyczne zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 1997 r. SA/Gd 3540/95 w pełni uzasadniał podjęte przez Izbę Skarbową rozstrzygnięcie o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, przy czym rozstrzygnięcie to nie narusza przepisu art. 138 par. 2 Kpa.
Nie podzielając zarzutu strony skarżącej co do zaistnienia przesłanki z art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa należy stwierdzić, iż będąca przedmiotem zaskarżenia w sprawie SA/Gd 3540/95 decyzja Izby Skarbowej zawierała rozstrzygnięcie o uchylenie decyzji organu I instancji jak również rozstrzygnięcie merytoryczne.
Skoro zatem decyzja wyrokiem NSA z dnia 14 marca 1997 r. została uchylona w całości to, jak słusznie podkreślono w odpowiedzi na skargę "odżyło" odwołanie strony skarżącej od decyzji organu I instancji po rozpoznaniu którego Izba zasadnie wydała rozstrzygnięcie w trybie art. 138 par. 2 Kpa.
Mając powyższe na uwadze i uznając, że wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło bez naruszenia prawa, Sąd na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ skargę jako nieuzasadnioną oddalił.