Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 listopada 2018 r. M.H.P. zwróciła się do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 grudnia 2013r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lipca 2008r.
Decyzją z dnia 15 marca 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odmówił uchylenia ww. decyzji ostatecznej z dnia 23 grudnia 2013 r.
Decyzja ta doręczona została pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 marca 2019 r. wraz z pouczeniem o prawie i trybie wniesienia od niej odwołania.
W dniu 29 kwietnia 2019 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 15 marca 2019 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi.
W piśmie procesowym z dnia 12 czerwca 2019 r. strona skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Zaskarżona przez skarżącą decyzja została wydana przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, który w niniejszej sprawie orzekał jako organ pierwszej instancji.
W tej sytuacji od zaskarżonej decyzji przysługiwało skarżącej prawo wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia – Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, o czym skarżąca została prawidłowo pouczona.
Skarżąca wniosła jednak na powyższą decyzję skargę do sądu administracyjnego. Skarga ta, wobec niewyczerpania środków zaskarżenia, jest niedopuszczalna, co powoduje jej odrzucenie na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.
Pismem z dnia 12 czerwca 2019 r. strona skarżąca cofnęła skargę. Niemniej jednak merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990 z. 4, poz. 207). W niniejszej sprawie skarga nie została skutecznie wniesiona, co oznacza, że nie może odnieść skutku oświadczenie o cofnięciu tej skargi. Niedopuszczalność skargi nie stanowi przesłanki do umorzenia postępowania, lecz do odrzucenia skargi.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd zwrócił stronie skarżącej wpis sądowy uiszczony od skargi podlegającej odrzuceniu.