Uzasadnienie
Pełnomocnik A. F. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 2 sierpnia 2010 r. wniósł o wstrzymanie jej wykonania.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia wysokość bieżących dochodów, które pozwalają jedynie na pokrycie kosztów utrzymania oraz kwota zobowiązań podatkowych skarżącego w podatku od towarów i usług w wysokości określonej zaskarżoną decyzją oraz w podatku dochodowym w kwocie 29.613 zł. Podniósł, że egzekucja przedmiotowych należności, w szczególności zajęcie towarów handlowych może doprowadzić do zaprzestania przez skarżącego prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji do utraty jedynego źródła utrzymania rodziny.
Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zasadność wstrzymania wykonania aktu uzależniona jest od rozmiarów szkody, w tym szkody majątkowej.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zatem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.
Zgodnie z tezą wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 14 listopada 2006 r., FZ 585/06) do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami.
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał dostatecznie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Powoływana przez pełnomocnika skarżącego okoliczność prowadzenia egzekucji w przyszłości nie przemawia za wstrzymaniem wykonania przedmiotowej decyzji.
Brak jest podstaw do przyjęcia, że ewentualna egzekucja należności podatkowych skarżącego doprowadzi do nieodwracalnych skutków. Przede wszystkim okoliczność ta ma ona charakter zdarzenia przyszłego i niepewnego. Ponadto, w wyniku jej wszczęcia w przyszłości nie musi dojść do – jak podnosi pełnomocnik – zajęcia towarów handlowych skarżącego, co będzie równoznaczne z zaprzestaniem prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Na uwadze mieć bowiem należy, że zgodnie z art. 7 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków – środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.