Uzasadnienie
"X" SP. Z O.O. Z SIEDZIBĄ P. ZŁOŻYŁO WNIOSEK O DOFINANSOWANIE PROJEKTU PT. "ROZSZERZENIE DZIAŁALNOŚCI PRZEDSIĘBIORSTWA X POPRZEZ WPROWADZANIE NOWYCH PRODUKTÓW", NR PROJEKTU [...].
PISMEM Z DNIA 29 MAJA 2013 R. AGENCJA ROZWOJU S.A. Z SIEDZIBĄ W G. POINFORMOWAŁA, IŻ WNIOSEK SKARŻĄCEGO OTRZYMAŁ NEGATYWNĄ OCENĄ FORMALNĄ. AR S.A. WSKAZAŁA, ŻE JEDYNYM POWODEM ODRZUCENIA WNIOSKU BYŁA OKOLICZNOŚĆ, IŻ SKARŻĄCY OKREŚLIŁ SWÓJ STATUS JAKO MAŁE PRZEDSIĘBIORSTWO, A W RZECZYWISTOŚCI BYŁ ŚREDNIM PRZEDSIĘBIORCĄ. RÓŻNICĄ POMIĘDZY PRZYZNANĄ POMOCĄ POMIĘDZY MAŁYCH I ŚREDNICH PRZEDSIĘBIORCÓW JEST WYSOKOŚĆ DOFINANSOWANIA.
SPÓŁKA WNIOSŁA PROTEST OD STANOWISKA AR S.A. DECYZJĄ Z DNIA 24 CZERWCA 2013 R. PROTEST ZOSTAŁ UZNANY ZA BEZPODSTAWNY. W ODWOŁANIU OD POWYŻSZEJ DECYZJI SPÓŁKA WSKAZUJĄC PRZYCZYNY ZAISTNIAŁEGO BŁĘDU FORMALNEGO, WNIOSŁA O ROZPOZNANIE WNIOSKU O DOFINANSOWANIE W UZNANIU SPÓŁKI ZA ŚREDNIEGO PRZEDSIĘBIORCĘ I OBNIŻENIU DO WYSOKOŚCI 40% KWOTY DOFINANSOWANIA.
PISMEM Z DNIA 25 LIPCA 2013 R. ORGAN NIE UWZGLĘDNIŁ ODWOŁANIA.
W UZASADNIENIU ORGAN STWIERDZA, ŻE SPÓŁKA JAKO WNIOSKODAWCA W ISTOCIE NIE KWESTIONUJE FAKTU, IŻ POSIADA STATUS PRZEDSIĘBIORSTWA ŚREDNIEGO.
NIEMOŻLIWYM JEDNAKŻE JEST ZASTOSOWANIE SIĘ DO PROŚBY WNIOSKODAWCY O UMOŻLIWIENIE MU OBNIŻENIA POZIOMU DOFINANSOWANIA Z UWAGI NA STATUS PRZEDSIĘBIORSTWA INNY NIŻ DEKLAROWANY W ZŁOŻONYM WNIOSKU O DOFINANSOWANIE. ZAPISY PRZEWODNIKA BENEFICJENTA DLA DZIAŁAŃ 1.1-1.2 RPO WP STANOWIĄ CO PRAWDA, IŻ NA ETAPIE OCENY FORMALNEJ WNIOSKU O DOFINANSOWANIE PROJEKTU, KAŻDEMU WNIOSKODAWCY PRZYSŁUGUJE MOŻIIWOŚĆ JEDNOKROTNEGO POPRAWIENIA WNIOSKU W TERMINIE WSKAZANYM PRZEZ IP II, JEDNAK NIE DŁUŻSZYM NIŻ 3 DNI ROBOCZE (KRYTERIUM ZGODNOŚCI SUMY KONTROLNEJ WNIOSKU O DOFINANSOWANIE PROJEKTU) LUB 5 DNI ROBOCZYCH (KRYTERIA ADMINISTRACYJNE) OD DNIA WYSŁANIA PISMA WZYWAJĄCEGO DO UZUPEŁNIENIA WNIOSKU. JEDNAKŻE WNIOSKI, KTÓRE UZYSKAŁY NEGATYWNĄ OCENĘ DOPUSZCZALNOŚCI ZOSTAJĄ ODRZUCONE BEZ MOŻLIWOŚCI POPRAWY BŁĘDÓW WE WNIOSKU O DOFINANSOWANIE. WYNIKA TO Z CHARAKTERU KRYTERIÓW DOPUSZCZALNOŚCI JAKO PODSTAWOWYCH WARUNKÓW MOŻLIWOŚCI WZIĘCIA UDZIAŁU W PROCEDURZE KONKURSOWEJ W RAMACH REGIONALNEGO PROGRAMU OPERACYJNEGO DLA WOJEWÓDZTWA P. NA LATA 2007-2013.
W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM JEDYNIE NA MARGINESIE ORGAN WSKAZAŁ, IŻ Z DOKUMENTÓW PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ IP II WYNIKA, IŻ NA DZIEŃ SKŁADANIA WNIOSKU O DOFINANSOWANIE TJ. 29 MARCA 2013 R. WNIOSKODAWCA MIAŁ ŚWIADOMOŚĆ, ŻE JEST PRZEDSIĘBIORCĄ ŚREDNIM Z UWAGI NA ZŁOŻONE PRZEZ NIEGO OŚWIADCZENIE (WPŁYNĘŁO DO IP II 25 MARCA 2013 R.), W KTÓRYM PODAŁ ON INFORMACJĘ O TAKIM WŁAŚNIE STATUSIE. PONADTO WNIOSKODAWCA ZARÓWNO WE WNIOSKU O DOFINANSOWANIE JAK I W BIZNES PLANIE WSZELKIE ZAŁOŻENIA REALIZACJI PROJEKTU OPARŁ NA 50-PROCENTOWYM POZIOMIE DOFINANSOWANIA SZCZEGÓŁOWO UZASADNIAJĄC, DLACZEGO WSPARCIE W TAKIEJ, A NIE W INNEJ WYSOKOŚCI, JEST MU NIEZBĘDNE DO EFEKTYWNEGO PRZEPROWADZENIA SWOJEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA. SĄ TO ZATEM OKOLICZNOŚCI NA TYLE ISTOTNE, ŻE CZYNIĄ NIEMOŻLIWYM PRZYWRÓCENIE WNIOSKU DO PONOWNEJ OCENY FORMALNEJ.
W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO SKARŻĄCA X SP. Z O.O. Z SIEDZIBĄ W P., NA PODSTAWIE ART. 30C UST. 1 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2006 R. O ZASADACH PROWADZENIA POLITYKI ROZWOJU W ZW. Z ART. 3 § 2 PKT 4 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.) ZASKARŻYŁA W CAŁOŚCI AKT DYREKTORA DEPARTAMENTU PROGRAMÓW REGIONALNYCH URZĘDU MARSZAŁKOWSKIEGO WOJEWÓDZTWA P. Z DNIA 25 LIPCA 2013 R., NA MOCY KTÓREGO NIE UWZGLĘDNIONO ODWOŁANIA SKARŻĄCEGO OD NEGATYWNEJ OCENY FORMALNEJ WNIOSKU O DOFINANSOWANIE PROJEKTU PT. "ROZSZERZENIE DZIŁALNOŚCI PRZEDSIĘBIORSTWA X POPRZEZ WPROWADZANIE NOWYCH PRODUKTÓW", ZARZUCAJĄC JEJ:
- 1. NARUSZENIE ART. 2 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2006 R. O ZASADACH PROWADZENIA POLITYKI ROZWOJU POPRZEZ POMINIĘCIE, W KONSEKWENCJI UNIEMOŻLIWIENIE TRWAŁEGO I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU LOKALNEGO, PODNOSZENIA KONKURENCYJNOŚCI GOSPODARKI ORAZ TWORZENIA NOWYCH MIEJSC PRACY W SKALI REGIONALNEJ I LOKALNEJ, Z POWODU OMYŁKI NIE MAJĄCEJ WPŁYWU NA MERYTORYCZNĄ WARTOŚĆ ZŁOŻONEGO WNIOSKU O DOFINANSOWANIE WW. PROJEKTU.
WOBEC POWYŻSZEGO, SPÓŁKA WNIOSŁA O:
- 2. UWZGLĘDNIENIE SKARGI, STWIERDZAJĄC, ŻE OCENA PROJEKTU ZOSTAŁA PRZEPROWADZONA W SPOSÓB NARUSZAJĄCY PRAWO, ORAZ PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA PRZEZ WŁAŚCIWĄ INSTYTUCJĘ ZARZĄDZAJĄCĄ LUB POŚREDNICZĄCĄ;
- 3. ZASĄDZENIE OD ORGANU NA RZECZ SKARŻĄCEGO KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WG NORM PRZEPISANYCH.
W UZASADNIENIU SKARGI SKARŻĄCA SPÓŁKA STWIERDZA, ŻE ZGODNIE Z ART. 2 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2006 R. O ZASADACH PROWADZENIA POLITYKI ROZWOJU PRZEZ POLITYKĘ ROZWOJU ROZUMIE SIĘ ZESPÓŁ WZAJEMNIE POWIĄZANYCH DZIAŁAŃ PODEJMOWANYCH I REALIZOWANYCH W CELU ZAPEWNIENIA TRWAŁEGO I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU KRAJU, SPÓJNOŚCI SPOŁECZNO - GOSPODARCZEJ, REGIONALNEJ I PRZESTRZENNEJ, PODNOSZENIA KONKURENCYJNOŚCI GOSPODARKI ORAZ TWORZENIA NOWYCH MIEJSC PRACY W SKALI KRAJOWEJ, REGIONALNEJ LUB LOKALNEJ.
ORGANY WINNY ZATEM POKONYWAĆ OCENY SKŁADANYCH WNIOSKÓW O DOFINANSOWANIE W RAMACH PROGRAMÓW OPERACYJNYCH, W TAKI SPOSÓB, BY CZYNIĆ ZADOŚĆ CELOM USTAWY. PRZEDŁOŻONY PROJEKT ZMIERZA DO TRWAŁEGO I ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU GOSPODARKI LOKALNEJ, PODNOSZENIA KONKURENCYJNOŚCI GOSPODARKI ORAZ TWORZENIA NOWYCH MIEJSC PRACY W SKALI REGIONALNEJ, I LOKALNEJ. SKARŻĄCY SPEŁNIŁ WSZYSTKIE WARUNKI FORMALNE WNIOSKU.
SKARŻĄCY PRZYZNAŁ, ŻE POPEŁNIŁ TYLKO JEDEN BŁĄD, W OKREŚLENIU SWOJEGO STATUSU. BŁĄD TEN W ŻADEN SPOSÓB NIE WPŁYWAŁ NA WARTOŚĆ MERYTORYCZNĄ WNIOSKU, ALBOWIEM KRYTERIA ROZPOZNANIA WNIOSKU BYŁY TOŻSAME DLA MAŁYCH I ŚREDNICH PRZEDSIĘBIORCÓW. JEDYNĄ RÓŻNICĄ BYŁA WARTOŚĆ OTRZYMANEGO DOFINANSOWANIA. FAKTEM JEST, IŻ SKARŻĄCY POPRAWIŁ SWÓJ WNIOSEK W TYM ZAKRESIE. ORGAN ZATEM MÓGŁ ROZPOZNAĆ WNIOSEK O DOFINANSOWANIE W SKALI 40%. ZDANIEM SKARŻĄCEJ SPÓŁKI NARUSZENIE ART. 2 USTAWY Z DNIA 6 GRUDNIA 2006 R. O ZASADACH PROWADZENIA POLITYKI ROZWOJU UNIEMOŻLIWI TRWAŁY I ZRÓWNOWAŻONY ROZWOJU GOSPODARKI LOKALNEJ. SKARŻĄCY JEST JEDNYM W NAJWIĘKSZYCH PRACODAWCÓW W P. I NAJBLIŻSZEJ OKOLICY. ZAPEWNIA MIEJSCA PRACY W SKALI REGIONALNEJ I LOKALNEJ. ROZSZERZENIE DZIAŁALNOŚCI PODNIESIE KONKURENCYJNOŚĆ SKARŻĄCEGO NA RYNKU WŁAŚCIWYM, DOPROWADZI BEZPOŚREDNIO DO WZROSTU ZATRUDNIENIA. W KONSEKWENCJI PAŃSTWO ZWOLNIONE BĘDZIE Z OBOWIĄZKU WYPŁACANIA ZASIŁKÓW SPOŁECZNYCH NA NOWO ZATRUDNIONYCH.
SKARŻĄCY DZIAŁA NA RYNKU OBARCZONYM WYSOKIM WSKAŹNIKIEM BEZROBOCIA, STRUKTURALNYM. BEZ MOŻLIWOŚCI ROZSZERZENIA DZIAŁALNOŚCI, SPADNIE KONKURENCYJNOŚĆ SKARŻĄCEGO, CO NARUSZY GOSPODARKĘ LOKALNĄ I REGIONALNĄ.
W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ZARZĄD WOJEWÓDZTWA P. WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI, PODTRZYMUJĄC STANOWISKO SPRECYZOWANE W ZASKARŻONEJ INFORMACJI Z DNIA 25 LIPCA 2013 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE ALBOWIEM ZASKARŻONA DO SĄDU INFORMACJA ZARZĄDU WOJEWÓDZTWA P. Z DNIA 25 LIPCA 2013 R., ODPOWIADA PRAWU.
NA WSTĘPIE NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE PRZEPISY REGULUJĄCE ZASADY DOFINANSOWANIA OKREŚLONYCH PROJEKTÓW Z FUNDUSZY UNIJNYCH MAJĄ CHARAKTER BARDZO SFORMALIZOWANY CO OZNACZA, ŻE ORGAN ROZPOZNAJĄCY WNIOSEK NIE MOŻE KIEROWAĆ SIĘ ZASADAMI SŁUSZNOŚCI (JAK CHCIAŁABY W ISTOCIE SKARŻĄCA SPÓŁKA) ALE ZWIĄZANY JEST PRZESTRZEGAĆ OKREŚLONE PROCEDURY.
INSTYTUCJA ZARZĄDZAJĄCA, KTÓREJ FUNKCJĘ PEŁNI ZARZĄD WOJEWÓDZTWA P., ROZSTRZYGNĘŁA ZŁOŻONY PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ ŚRODEK ODWOŁAWCZY W OPARCIU O ZASADY PROCEDOWANIA ZAWARTE W PRZEWODNIKU BENEFICJENTA. INSTYTUCJA ZARZĄDZAJĄCA MIAŁA USTAWOWE PODSTAWY, BY WPROWADZIĆ PRAWNE UREGULOWANIE TRYBU WYBORU PROJEKTÓW DO DOFINANSOWANIA ORAZ PROCEDURY ODWOŁAWCZE Z TYM ZWIĄZANE (ART. 26 UST. 1 PKT 8 USTAWY O ZASADACH PROWADZENIA POLITYKI ROZWOJU UPOWAŻNIAJĄCY DO OKREŚLENIA SYSTEMU REALIZACJI PROGRAMU OPERACYJNEGO, W KTÓREGO SKŁAD WCHODZI DOKUMENT O NAZWIE "PRZEWODNIK BENEFICJENTA").
ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU BŁĘDNEJ OCENY ZŁOŻONEGO ŚRODKA ZASKARŻENIA NALEŻY PRZYPOMNIEĆ, ŻE ZGODNIE Z PUNKTEM 5.4.1 PRZEWODNIKA BENEFICJENTA OCENA FORMALNA SKŁADA SIĘ Z OCENY:
- 1) ZGODNOŚCI SUMY KONTROLNEJ WNIOSKU O DOFINANSOWANIE PROJEKTU,
- 2) DOPUSZCZALNOŚCI,
- 3) ADMINISTRACYJNEJ.
OCENA FORMALNA WNIOSKU O DOFINANSOWANIE PROJEKTU MA CHARAKTER "0/1" TZN., ŻE POLEGA NA ZWERYFIKOWANIU ZA POMOCĄ KARTY OCENY FORMALNEJ, CZY WNIOSEK SPEŁNIA POSZCZEGÓLNE KRYTERIA WSKAZANE W ZAŁĄCZNIKU NR 5 DO USZCZEGÓŁOWIENIA REGIONALNEGO PROGRAMU OPERACYJNEGO WOJEWÓDZTWA P. (URPO). ROZPOCZYNA JĄ WERYFIKACJA ZGODNOŚCI SUMY KONTROLNEJ WNIOSKU, CZYLI USTALENIE, CZY WERSJA ELEKTRONICZNA WNIOSKU JEST TOŻSAMA Z WERSJĄ PAPIEROWĄ. W DALSZEJ KOLEJNOŚCI BADA SIĘ WNIOSEK POD KĄTEM SPEŁNIANIA KRYTERIÓW DOPUSZCZALNOŚCI (TO JEST USTALA SIĘ, CZY WNIOSEK ZŁOŻONO W WYZNACZONYM MIEJSCU I TERMINIE, CZY WYPEŁNIONO GO W JĘZYKU POLSKIM, BADA SIĘ KWALIFIKOWALNOŚĆ CZYLI SPEŁNIANIE, BĄDŹ NIE, WARUNKÓW PRZYZNANIA POMOCY PRZEZ BENEFICJENTA I PARTNERÓW PROJEKTU ORAZ KWALIFIKOWALNOŚĆ TYPU PROJEKTU - CZYLI CZY JEST TO PROJEKT PODLEGAJĄCY DOFINANSOWANIU W MYŚL WYMAGAŃ OKREŚLONYCH W URPO I OGŁOSZENIU O NABORZE WNIOSKÓW DO DOFINANSOWANIA, A TAKŻE INNE KRYTERIA WSKAZANE W URPO - W ZAŁĄCZENIU WYDRUK ROZDZIAŁU: "KRYTERIA FORMALNE WYBORU PROJEKTÓW (Z WYŁĄCZENIEM DZIAŁAŃ 1.3 I 3.3)".
NA ETAPIE OCENY FORMALNEJ MOŻLIWOŚĆ POPRAWIENIA WNIOSKU PO JEGO ZŁOŻENIU JEST BARDZO OGRANICZONA - DOPUSZCZALNE JEST TYLKO SKORYGOWANIE SUMY KONTROLNEJ WNIOSKU TO JEST DOPROWADZENIE SYTUACJI, BY WERSJA ZŁOŻONEGO WNIOSKU W POSTACI WYDRUKU BYŁA ZGODNA Z WERSJĄ ELEKTRONICZNĄ WNIOSKU I W TYM ZAKRESIE DOPUSZCZALNE JEST JEDNOKROTNE SKORYGOWANIE WNIOSKU. JEŚLI ZAŚ WNIOSEK ZAWIERA BŁĘDY W ZAKRESIE OPISANYCH WYŻEJ KRYTERIÓW DOPUSZCZALNOŚCI, NIE MA PRAWNEJ MOŻLIWOŚCI JEGO POPRAWY I WADLIWOŚĆ TAKA SKUTKUJE NEGATYWNĄ OCENĄ FORMALNĄ. NIE JEST TO W ISTOCIE BOWIEM BŁĄD, KTÓRY MÓGŁBY PODLEGAĆ NAPRAWIENIU, LECZ WADLIWOŚĆ WNIOSKU POLEGAJĄCA NA BRAKU MOŻLIWOŚCI PRZYZNANIA POMOCY.
W PRZEWODNIKU BENEFICJENTA JEDNOZNACZNIE ZASTRZEŻONO, ŻE "W PRZYPADKU NIESPEŁNIENIA TEGO KRYTERIUM LUB W PRZYPADKU NANIESIENIA INNYCH POPRAWEK NIŻ TYLKO SKORYGOWANIE SUMY KONTROLNEJ/AKTUALIZACJI WERSJI GENERATORA WNIOSKÓW MŚP, WNIOSEK O DOFINANSOWANIE PROJEKTU ZOSTAJE ODRZUCONY I NIE PODLEGA DALSZEJ WERYFIKACJI". W ŚWIETLE POWYŻSZEGO ZA BŁĘDNY UZNAĆ NALEŻY WYWÓD SKARŻĄCEJ SPÓŁKI, ŻE SŁUŻYŁO JEJ PRAWO WERYFIKACJI WNIOSKU. Z UWAGI NA FORMALIZM PRZEDMIOTOWYCH REGULACJI PRAWNYCH, NIE MOGŁY ZOSTAĆ TEŻ UWZGLĘDNIONE INNE ARGUMENTY POWOŁANE W ODWOŁANIU JAK WYRAŻENIE ZGODY NA OBNIŻENIE DOFINANSOWANIA, CZY TEŻ SYTUACJA GOSPODARCZA W REGIONIE. JAK PODKREŚLONO W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIOSEK O DOFINANSOWANIE SKŁADA SIĘ Z OPISU PRZEDSIĘWZIĘCIA, KTÓRE MA ZOSTAĆ DOFINANSOWANE ORAZ SZCZEGÓŁOWO BUSSINESS PLANU, Z KTÓREGO MA WYNIKAĆ, ŻE POMOC FINANSOWA JEST KONIECZNA I NIEZBĘDNA NA WSKAZYWANYM PRZEZ WNIOSKODAWCĘ POZIOMIE ORAZ ŻE BEZ UDZIELENIA WSPARCIA W DANEJ WYSOKOŚCI PROJEKT NIE BĘDZIE MÓGŁ BYĆ ZREALIZOWANY.
OŚWIADCZENIE BENEFICJENTA (ZAWARTE W ODWOŁANIU), ŻE ZGADZA SIĘ ON NA UDZIELENIE DOFINANSOWANIA W NIŻSZEJ WYSOKOŚCI POWODUJE, ŻE PRZEDSTAWIONE WRAZ Z WNIOSKIEM KALKULACJE FINANSOWE TRACĄ AKTUALNOŚĆ I PRZYDATNOŚĆ MERYTORYCZNĄ. CO WIĘCEJ, TEGO RODZAJU DEKLARACJA POWODUJE, ŻE NALEŻAŁOBY PODDAĆ W WĄTPLIWOŚĆ RZETELNOŚĆ ZŁOŻONYCH DOKUMENTÓW I OŚWIADCZEŃ, PONIEWAŻ ZGODNIE Z ZASADAMI PRZYZNAWANIA POMOCY POZIOM DOFINANSOWANIA POWINIEN BYĆ ADEKWATNY DO POTRZEB I MOŻLIWOŚCI REALIZACJI PROJEKTU. OŚWIADCZENIE WNIOSKODAWCY, ŻE ZREALIZUJE ON PROJEKT NAWET PRZY NIŻSZYM POZIOMIE DOFINANSOWANIA POZWALA ZAKŁADAĆ, ŻE WNIOSKOWAŁ ON O DOFINANSOWANIE W WYSOKOŚCI WYŻSZEJ, NIŻ DOPUSZCZAJĄ TO PRZEPISY UNIJNE. NALEŻY TEŻ ZWRÓCIĆ UWAGĘ, ŻE W DALSZYM ETAPIE OCENY WNIOSKÓW BADANA JEST PRZEZ EKSPERTÓW KWESTIA WYKONALNOŚCI PROJEKTU I JEGO PRZYDATNOŚCI W ZNACZENIU STRATEGICZNYM. NA TYM ETAPIE WERYFIKUJE SIĘ MERYTORYCZNĄ STRONĘ PRZEDSIĘWZIĘCIA. ZMIANA JEDNEJ Z KWOT POWODOWAŁABY, ŻE PROJEKT NIE MÓGŁBY ZOSTAĆ OCENIONY (BRAK SPÓJNOŚCI W WYLICZENIACH, KALKULACJACH).
PODSUMOWUJĄC - ORGAN ODWOŁAWCZY PRAWIDŁOWO UZNAŁ, ŻE WNIOSEK ZOSTAŁ OCENIONY ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PROCEDURAMI - ZGODNIE Z REGUŁAMI OKREŚLONYMI W PRZEWODNIKU BENEFICJENTA ORAZ URPO.
NIE SPOSÓB DOPATRZEĆ SIĘ RÓWNIEŻ SPRZECZNOŚCI ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA Z ART. 2 USTAWY O ZASADACH PROWADZENIA POLITYKI ROZWOJU. POWYŻSZY PRZEPIS MA CHARAKTER PRZEPISU O CHARAKTERZE GENERALNYM, DEFINIUJĄCEGO POJĘCIE, NIE JEST TO ZAŚ PRZEPIS, KTÓRY MOŻE STANOWIĆ PODSTAWĘ WYWODZENIA KONKRETNYCH ROSZCZEŃ. NIE STANOWIŁ ON TEŻ PODSTAWY ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA.
Z TYCH PRZYCZYN NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.) ORZECZONO JAK W WYROKU.