Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 marca 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia A. M. – dalej jako Skarżący na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 21 stycznia 2019 r. w przedmiocie odmowy wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 25 akt administracyjnych) wynika, że odpis postanowienia z dnia 25 marca 2019 r. doręczono Skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 11 kwietnia 2019 r.
Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2019 r. Naczelnik US, działając na podstawie art. 61a § 1 w zw. z art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 – dalej jako "kpa"), po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego o uzupełnienie postanowienia z dnia 21 stycznia 2019 r. odmówił wszczęcia postępowania w w/w zakresie. W pouczeniu organ wyjaśnił, że powyższe postanowienie nie jest postanowieniem wydanym w trybie art. 111 § 1b kpa, a zatem zapis art. 111 § 2 kpa nie ma zastosowania.
W dniu 14 maja 2019 r. Skarżący złożył osobiście w siedzibie Dyrektora IAS skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wskazane postanowienie Dyrektora IAS z dnia 25 marca 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Odpis postanowienia doręczono Skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2019 r., a zatem trzydziesty dzień terminu do wniesienia skargi upływał w dniu 11 maja 2019 r. Z uwagi na to, że dzień 11 maja 2019 r. przypadał w sobotę, to zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, zatem Skarżący mógł wnieść skargę najpóźniej w dniu 13 maja 2019 r. (poniedziałek). Z akt sprawy wynika, że Skarżący wniósł skargę w dniu 14 maja 2019 r. (data złożenia – prezentata na znajdującej się w aktach sądowych sprawy skardze – karta 2 akt sądowych), a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia – skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze, że Skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.