Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 22 lutego 2003 r. nr [...] ustalającą S. G. wysokość podatku od nieruchomości na 2003 r. w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium podało, że z załączonego do akt sprawy zaświadczenia o wpisie do ewidencji gospodarczej wynika, iż podatnik prowadzi działalność gospodarczą. Przedmiotem tej działalności jest transport osobowy TAXI wykonywany na terenie województwa. Jako siedzibę prowadzonej działalności gospodarczej podatnik wskazał S. ul. [...]. Wskazany adres stanowi jednocześnie miejsce zamieszkania podatnika. W dniu 17 grudnia 2002 r. podatnik złożył wykaz nieruchomości, w którym w pozycji: budynki mieszkalne lub części w wysokości powyżej 2,20 m wskazał do opodatkowania powierzchnię 170 m2, a w pozycji: budynki lub ich części związane z działalnością gospodarczą inna niż rolnicza lub leśna wskazał garaż o powierzchni 15 m2.
Mając na uwadze powyższe ustalenia i uregulowania wynikające z ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84), w szczególności jej art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 5 ust. 1 pkt 1 lit.b i art. 6 ust. 7, oraz § 1 uchwały Nr [...] Rady Gminy z 11 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia na rok 2003 wysokości stawek podatku od nieruchomości, podatku od posiadania psów i opłaty manipulacyjnej oraz uregulowania niektórych innych spraw związanych z ich poborem, należało ustalić podatnikowi podatek od nieruchomości na 2003 r. w sposób dokonany przez organ I instancji.
Kolegium podkreśliło, iż wskazany w wykazie nieruchomości garaż o pow. 15 m2 jest niewątpliwie związany z prowadzeniem działalności gospodarczej przez podatnika. Stwierdzenie tego nie zmienia fakt, że podatnik wykonuje działalność gospodarczą na terenie Gminy Miasta G. a nie wykonuje tej działalności na terenie P. i że na tym terenie podatnik wykorzystuje samochód tylko do celów prywatnych.
Zdaniem Kolegium użyte w art. 1a ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych pojęcie "budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej" oznacza także związek pośredni służący prowadzonej działalności gospodarczej.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podatnik złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku, w której zarzucił, iż decyzje organów obu instancji są niezgodne z przepisami przyjętymi jako ich podstawa prawna. Stawiając ten zarzut podatnik wniósł o uchylenie obu decyzji w całości.
Uzasadniając skargę skarżący ponowił twierdzenie, iż w garażu mieszczącym się w domu mieszkalnym położonym w S. ul. [...] nie prowadzi działalności gospodarczej. Nie przechowuje w nim również samochodu, albowiem garaż jest niewykończony. Samochód parkowany jest przed domem. Działalność gospodarczą, której przedmiotem jest transport osobowy TAXI wykonuje wyłącznie na terenie Gminy Miasta G. W Gminie P. nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Skarżący podniósł, że sporny garaż, który błędnie wskazał w wykazie nieruchomości jako związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie ma żadnego związku z tą działalnością, albowiem w żaden sposób nie przyczynia się do przychodów z niej osiąganych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny – działając na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) zważył, co następuje:
Skargę należało uwzględnić, albowiem podjęte w sprawie decyzje nie odpowiadają prawu.
Z przepisu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz.
84) wynika, że grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych (podkreślenie Sądu) oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit.b, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.
Zgodnie zatem z tą regulacją budynki mieszkalne będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą są generalnie w całości wyłączone z grupy budynków uznawanych w tej sytuacji za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
W rozważanej sprawie przedmiotowy garaż mieści się w budynku mieszkalnym stanowiąc jego część.
Tak więc – w myśl przywołanego powyżej przepisu – garaż ten nie powinien być opodatkowany podatkiem od nieruchomości przy zastosowaniu stawki 16,50 zł/m2 ustalonej dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, mimo iż jest w posiadaniu podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą i mimo, iż został wskazany przez podatnika w wykazie nieruchomości jako z działalnością tą związany.
Należy także zauważyć, iż w analizowanym przepisie ustawodawca wyraźnie wskazuje, że nie jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej przedmiot opodatkowania, jeżeli nie jest on i nie może być wykorzystany do prowadzenia tej działalności z przyczyn technicznych. W każdym więc przypadku ustawodawca nakazuje ustalić czy dany budynek, budowla czy grunt będący w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu gospodarczego jest i czy może być wykorzystywany do działalności gospodarczej uwzględniając stan techniczny. Tej okoliczności orzekające w sprawie organy w ogóle nie rozważały, skarżący natomiast konsekwentnie twierdził, że sporny garaż jest niewykończony i z tej przyczyny nie można w nim przechowywać samochodu.
Z tych przyczyn Sąd uznając, iż podjęte w sprawie decyzje naruszają wskazany powyżej przepis prawa materialnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a, art. 152, i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku.
AR