Uzasadnienie
Wójt Gminy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 sierpnia 2011 r. uchylające postanowienie Wójta Gminy z dnia 2 czerwca 2011 r. Nr Ldz. [...] w sprawie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów i uznające zasadność zarzutów w zakresie niespełnienia wymogów przez tytuł wykonawczy. Zaskarżanemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 268a Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 5 § 2 pkt 3 tej ustawy w zw. z art. 18 oraz art. 19 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie I. D. działała bez upoważnienia do podpisywania pism, w tym podpisywania tytułów wykonawczych w sytuacji, gdy upoważnienie takie wynikało z zakresu czynności stanowiska pracy Skarbnik Gminy – Główny Księgowy. W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie od uczestnika na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do Sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy.
Wg art. 28 Kpa stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zaś odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu administracyjnym ani przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosi się to także do organu I instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący owe rozstrzygnięcia w drodze skargi (postanowienie NSA z 19.10.2000 r. Sygn. akt II SA/Gd 2159/00. LEX nr 46440).
Organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przedmiot sprawy rozstrzyganej decyzją nie dotyczy interesu prawnego tego organu, gdyż nie działa on jako nosiciel tegoż w rozumieniu art. 28 k.p.a. i art. 50 § 1 p.p.s.a., lecz jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje (wyrok NSA z 2.03.2006 r. Sygn. akt II GSK 387/05. LEX nr 197511)
W tym stanie rzeczy skarga wniesiona przez Wójta Gminy na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, rozpatrujące zażalenie na postanowienie skarżącego podmiotu była niedopuszczalna jako wniesiona przez nieuprawniony podmiot i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.