Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. K. na wyżej opisaną decyzję.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 października 2017 r. starszego referendarza sądowego przyznano skarżącemu prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] pismem z dnia 25 października 2017 r. wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego Ł. O. W dniu 9 listopada 2017 r. ustanowiony pełnomocnik sporządził fotografie z akt sprawy. Następnie w dniu 14 listopada 2017 r. wniósł zażalenie na postanowienie odrzucające skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jednocześnie oświadczając, iż nie zostały one uiszczone w całości.
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2017 r. tut. Sąd przywrócił termin do wniesienia zażalenia.
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715, dalej jako rozporządzenie).
W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia za postępowanie zażaleniowe przysługuje opłata w wysokości 120 zł.
Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zgodnie z brzmieniem § 4 ust. 3 rozporządzenia.
Tym samym należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu przysługuje (po podwyższeniu o 23% stawkę VAT) w wysokości 147,60 zł brutto (120 zł + 27,60 zł).
Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.