Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 14 sierpnia 2015 r. skarżąca W. S.-M. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 23 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, na które skarżąca wniosła zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji i postanowieniem z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II FZ 1004/15 oddalił zażalenie skarżącej.
Dnia 18 marca 2016 r. skarżąca uiściła kwotę 100 zł tytułem należnego wpisu sądowy od skargi.
W piśmie procesowym z 20 kwietnia 2016 r. skarżąca ponownie zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym w niniejszej sprawie.
W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skoro Sądy obu instancji orzekły, że w sprawie zachodzi oczywista bezzasadność skargi, która uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, to rozpoznanie kolejnego wniosku skarżącej w tym przedmiocie, który został wniesiony przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy przez Sąd, jest zbędne.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.