Uzasadnienie
K.M. pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocną decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2010 r. nr [...].
W toku postępowania wznowieniowego skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej.
Postanowieniem z dnia [...] 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, działając na podstawie art. 246 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t.: Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), dalej jako "O.p.", odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, wnosząc o jego uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Obowiązkiem sądu, do którego wpłynęła skarga, jest w pierwszej kolejności zbadanie jej dopuszczalności. Badanie to polega w szczególności na ustaleniu czy sprawa przedstawiona pod rozstrzygnięcie sądu mieści się w zakresie jego właściwości.
Katalog spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne zawiera art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a".
Do aktów poddanych kontroli sądów administracyjnych, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., należą między innymi postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym – takie na które służy zażalenie, kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego są zaskarżalne zażaleniem tylko, gdy ustawa wprost przewiduje taką możliwość. W postępowaniu podatkowym stanowi o tym art. 236 § 1 O.p.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w ramach postępowania wszczętego wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego.
Do wydanego postanowienia znajduje zastosowanie art. 246 § 2 O.p., zgodnie z którym na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronie zażalenie, chyba że postanowienie zostało wydane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, naczelnika urzędu celno-skarbowego lub samorządowe kolegium odwoławcze.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej, działającego jak organ I instancji, a zatem nie przysługuje na nie zażalenie.
Zaskarżone postanowienie nie jest postępowaniem kończącym postępowanie, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jest to jedno z postanowień rozstrzygających kwestie wynikające w toku postępowania, o których mowa w art. 237 O.p.
Reasumując, skoro poddane kontroli sądu postanowienie nie jest zaskarżalne zażaleniem, nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie może być ono przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Zatem skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu wniesionej skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.