Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 18 września 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1093/14

Uzasadnienie

C. B., w oparciu o przepisy art. 12a ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 ze zm.), wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej.

Pismem z dnia 16 maja 2014 r. Starosta [...] poinformował wnioskodawcę o odmowie przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej.

Na powyższe pismo C. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Należy również wskazać, że zgodnie z art. 52 P.p.s.a., warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie służących w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku aktem jest pismo Starosty [...] informujące wnioskodawcę o odmowie przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej, a zatem akt, który nie mieści się w żadnej z kategorii, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a.

Należy jednak wskazać, że w dniu 24 maja 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów w sprawie II GPS 1/12 (ONSAiWSA 2012/4/62) podjął następującą uchwałę: negatywne rozpatrzenie wniosku o udzielenie osobie niepełnosprawnej, bezrobotnej, jednorazowych środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalności gospodarczej, na podstawie art. 12a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) w trybie przewidzianym w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 października 2007 r. w sprawie przyznania osobie niepełnosprawnej środków na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej (Dz. U. Nr 194, poz. 1403 ze zm.), następuje w formie decyzji administracyjnej.

Skoro negatywne rozpatrzenie wniosku przez starostę jest decyzją podjętą przez organ pierwszej instancji, to od decyzji tej, zgodnie z zasadami sformułowanymi w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) - dalej jako "k.p.a.", służy odwołanie do organu drugiej instancji.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Starosta [...] pismem z dnia 16 maja 2014 r. poinformował C. B. o negatywnym rozpatrzeniu jego wniosku.

W piśmie tym oznaczony jest organ administracji publicznej, od którego ono pochodzi, oznaczona jest data wydania, a także strona, do której jest skierowane, zawarte jest jednoznaczne rozstrzygnięcie oraz jego uzasadnienie faktyczne. Pismo jest podpisane przez osobę upoważnioną, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego tej osoby. Nie została jednak wskazana podstawa prawna rozstrzygnięcia, a także nie pouczono o środkach zaskarżenia. Mimo tych braków uznać należy, że pismo to spełnia podstawowe wymagania stawiane decyzji administracyjnej przez art. 107 § 1 i 3 k.p.a., zatem jest ono decyzją pierwszej instancji wydaną w sprawie.

W odpowiedzi na powyższą decyzję jej adresat, wnioskodawca C. B., z zachowaniem 14-dniowego terminu właściwego dla wniesienia odwołania, złożył m.in. do Starosty [...] pismo zatytułowane "Odwołanie - skarga na informację Starosty z dnia 16.05.2014 r. znak [...]". Przedstawił w nim zarzuty w stosunku do skarżonego rozstrzygnięcia.

W tej sytuacji faktycznej i prawnej uznać należy, że omawiane pismo jest odwołaniem, któremu organ - stosownie do art. 133 k.p.a. - powinien nadać bieg.

Z akt sprawy wynika, że ww. odwołaniu nie nadano prawidłowego biegu i nie zostało ono rozpoznane przez właściwy organ, a w sprawie nie została wydana decyzja drugiej instancji.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, których wyczerpanie - jak już wyżej wskazano - warunkuje dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego.

Niewyczerpanie przez stronę - przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego - środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

Końcowo należy wskazać, że odwołanie C. B. z dnia 21 maja 2014 r. powinno zostać przekazane przez Starostę [...] do rozpoznania przez właściwy organ drugiej instancji, który to organ wyda rozstrzygnięcie w formie decyzji. Decyzja ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a., będzie podlegać kontroli sądu administracyjnego.

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.