Uzasadnienie
T.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 lipca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec i lipiec 2008 r. oraz październik 2010 r., wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania.
Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu.
Pismem z dnia 19 września 2014 r. skarżący ponowił wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 224 p.p.s.a. jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3, zaś przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. dotyczą zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W rozpatrywanej sprawie skarga wniesiona przez skarżącego nie została merytorycznie rozpatrzona, została bowiem odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Żaden zatem z wymienionych w art. 209 p.p.s.a. przypadków uzasadniających przyznanie stronie zwrotu kosztów postępowania nie wystąpił.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w przypadku odrzucenia skargi Sąd zwraca stronie cały uiszczony od skargi wpis. Jak jednak wynika z akt sprawy, skarżący w niniejszej sprawie wpisu nie uiścił, wskazany przepis nie ma zatem zastosowania. Złożone zatem przez skarżącego żądanie zwrotu kosztów postępowania jest bezprzedmiotowe – skarżący nie poniósł żadnych kosztów, które mogłyby podlegać zwrotowi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 224 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji.