Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 20 grudnia 2010 r., złożonym na formularzu PPF, pan P. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec wniesienia sprzeciwu postanowienie powyższe, na mocy art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. – określanej dalej jako ustawa p.p.s.a.) utraciło moc, w związku z czym sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dodatkowego oświadczenia z dnia 30 grudnia 2010r. oraz złożonego sprzeciwu ustalono, że wnioskodawca osiąga dochód miesięczny w kwocie ok. 800 zł brutto z prac zleconych i dorywczych.
Jest właścicielem gospodarstwa rolnego (składającego się z 20 ha ziemi rolnej oraz domu o powierzchni 65 m2). Nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jest zadłużony na kwotę około 4.000.000 zł, z powodu ustanowionych zajęć komorniczych. Od 2003 roku jest rozwiedziony. Gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z dwunastoletnią córką. Leczy się na schorzenia kręgosłupa, wrzody żołądka oraz stany depresyjno – lękowe. Wnioskodawca ponosi comiesięczne wydatki związane z opłatami za prąd w wysokości 50 zł, gaz w butli w wysokości 70 zł, lekarstwa w wysokości 50 zł.
Na żywność wydaje ok. 450 zł. Nadto zobowiązany do płacenia alimentów na córkę, z którego to obowiązku wywiązuje się jedynie częściowo. Z powodu ustanowionych zajęć komorniczych nie uprawia posiadanego przez siebie gospodarstwa rolnego, które upadło.
Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów wnioskodawcy, brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych oraz wysokość ciążących na nim zobowiązań, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
W związku z powyższym na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.