Uzasadnienie
C.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Oddziału ARiMR 10 września 2010 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009.
Pismem procesowym z dnia 29 września 2010 r. skarżący wskazał, że nie wnosił skargi do Sądu na powyższą decyzję Dyrektora Oddziału ARiMR, a jego pisma nie należy traktować jako żądania wszczęcia sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a).
Z przedłożonego przez skarżącego pisma w sposób oczywisty wynika, że nie popiera ona wniesionego środka zaskarżenia co oznacza, że rezygnuje z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego.
Mając na względzie powyższe stanowisko strony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie.