Uzasadnienie
A.P. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 listopada 2020 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 rok.
Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wykazania czy pełnomocnik mieści się w katalogu osób mogących być pełnomocnikiem strony z art. 35 § 1 p.p.s.a., podpisania skargi przez skarżącą w przypadku, gdyby pełnomocnik nie mieścił się w katalogu osób, które mogą być pełnomocnikiem zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz do podania numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numeru PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego wydziału, pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo sporządzone w formie aktu notarialnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Uchybienie skargi, w postaci braku prawidłowego pełnomocnictwa, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, został określony w art. 35 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Jak stanowi z kolei § 2, pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Zgodnie natomiast z art. 35 § 3 p.p.s.a., osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot.
Przepisy § 4 i 5 przywołanego artykułu nie mają w przedmiotowej sprawie znaczenia, albowiem dotyczą one reprezentacji organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Z przywołanych regulacji wynika wyraźnie, że osoby niewymienione w treści art. 35 p.p.s.a. nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto wyliczenie zawarte w przytoczonym wyżej przepisie ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań w nim oznaczonych nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik nie wykazał w dostateczny sposób, że jest umocowany do reprezentowania strony skarżącej. Wprawdzie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczego wydziału przesłano do tutejszego Sądu kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przez A.P. W.K., niemniej jednak nie zostało wykazane, czy osoba ta mieści się w kręgu osób o jakich mowa w art. 35 p.p.s.a. Do przesłanej kserokopii pełnomocnictwa nie załączono bowiem żadnego dokumentu, na podstawie którego możliwe byłoby ustalenie relacji czy więzi rodzinnych łączących W.K. ze stroną. Ustalenie tych okoliczności nie jest także możliwe na podstawie analizy treści samego pełnomocnictwa. W związku z powyższym należy stwierdzić, że nie zostało wykazane, aby W.K. był osobą umocowaną do reprezentowania strony skarżącej.
Sam fakt udzielenia pełnomocnictwa W.K. do reprezentowania A.P. we wszystkich sprawach związanych z nieruchomością opisaną w treści pełnomocnictwa nie oznacza jeszcze, że osoba ta jest umocowana także do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym. Krąg osób mogących był pełnomocnikami został bowiem ściśle określony w treści art. 35 p.p.s.a. Rzeczą strony, zwłaszcza gdy jest reprezentowana przez pełnomocnika nie zaliczającego się do tzw. pełnomocników profesjonalnych (adwokata, rady prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego) jest wykazać, że ustawiony przez nią pełnomocnik zalicza się do kręgu osób wymienionych w przepisie art. 35 p.p.s.a. Brak wykazania tej przesłanka uniemożliwia rozpoznanie skargi.
Wskazać w tym miejscu należy bowiem, że sąd z urzędu obowiązany jest do czuwania nad prawidłowością zastępstwa procesowego stron. Dopuszczenie do działania w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem, jest przyczyną nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 w zw. z art. 271 pkt 2).
W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w punkcie pierwszym Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.