Uzasadnienie
W piśmie z dnia 18 maja 2015 r. H.U. złożył wniosek o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 marca 2015 r. oraz o zawieszenie postępowania do czasu zajęcia stanowiska w sprawie przez nowo wyznaczonego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 84 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., Przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony.
Wskazać należy, że przewidziana w powyższym przepisie możliwość przedłużenia terminu odnosi się wyłącznie do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Przedłużeniu nie podlegają natomiast terminy ustawowe czyli takie, które są wyraźnie wskazane w ustawie wyznaczającej ich początek oraz długość. W określonej sytuacji ich bieg rozpoczyna się automatycznie, co oznacza, że bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu ani skróceniu, tak jak ma to miejsce w przypadku terminów sądowych. Taki charakter ma właśnie termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a zatem nie jest możliwe jego przedłużenie.
Przesłanki zawieszenia postępowania sądowoadministarcyjnego wymienione zostały w art. 124 § 1 oraz art. 125 § 1 i 126 p.p.s.a. Pierwszy z przepisów wskazuje na okoliczności, których wystąpienie zobowiązuje sąd do zawieszenia postępowania natomiast dwa kolejne dają sądowi możliwość zawieszenia postępowania wówczas, gdy zaistnieje jedna z wymienionych w normie sytuacji. Żaden z przywołanych przepisów nie wskazuje jednak na możliwość lub obowiązek zawieszenia postępowania z przyczyny wskazanej przez stronę tzn. z uwagi na konieczność wyrażenia stanowiska w sprawie przez pełnomocnika skarżącego.
Mając powyższe na względzie, wnioski skarżącego należało rozpatrzyć odmownie, o czym Sąd na mocy art. 84 p.p.s.a. a contrario oraz art. 124 § 1, art. 125 § 1 i 126 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji postanowienia.