Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy, w toku prowadzonego do majątku A. K. oraz K. K. postępowania egzekucyjnego na podstawie wystawionych przez wierzyciela – Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu 21 kwietnia 2017 r. tytułów wykonawczych nr [...] (obejmującego należność z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2013) i nr [...] (obejmujących należność z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2012 oraz odsetek za zwłokę), organ egzekucyjny (którym wówczas był ze względu na miejsce zamieszkania zobowiązanych Naczelnik Urzędu Skarbowego) dokonał zawiadomieniem nr [...] z dnia 22 czerwca 2017 r. zajęcia otrzymywanego przez A. K. wynagrodzenia za pracę w Zespole Szkół w S. Odpisy przedmiotowych tytułów wykonawczych wraz z odpisem ww. zawiadomienia z dnia 22 czerwca 2017 r. doręczono A. K. – w trybie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) – w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako "k.p.a." - w dniu 30 czerwca 2017 r.
Pracodawca otrzymał powyższe zawiadomienie w dniu 27 czerwca 2017 r. Dłużnik zajętej wierzytelności, będący A. K. pracodawcą, przekazał zajętą część wynagrodzenia w kwocie 2.382,28 zł na rachunek bankowy organu egzekucyjnego.
Zawiadomieniem z dnia 18 lipca 2017 r. organ egzekucyjny poinformował dłużnika zajętej wierzytelności o wstrzymaniu realizacji zajęcia wierzytelności z uwagi na zawieszenie postępowania egzekucyjnego na skutek wniesionych zarzutów.
Postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r. organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego - w związku z wydaniem ostatecznych postanowień w przedmiocie zgłoszonych zarzutów - podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne. Postanowienie to doręczone zostało A. K. - w trybie art. 43 k.p.a. - w dniu 26 marca 2018 r.
W związku z powyższym pismem z dnia 29 maja 2018 r. organ egzekucyjny powiadomił pracodawcę o odwołaniu wstrzymania realizacji zajęcia A. K. wynagrodzenia za pracę.
Natomiast zawiadomieniem z dnia 29 maja 2018 r. organ poinformował Zespół Szkół w S. o zmianie wysokości zajęcia.
Pismem z dnia 25 czerwca 2018 r. A. K. wniosła - z zachowaniem ustawowego terminu - skargę na ww. czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w postaci podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego, odwołania wstrzymania realizacji zajęcia wierzytelności (wynagrodzenia za pracę) oraz zmianę wysokości zajęcia wynagrodzenia za pracę.
W treści podania ww. zarzuciła naruszenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego przepisów art. 35 § 1, art. 57 § 1 i art. 72 § 1 - § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1314 ze zm.) - w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako "u.p.e.a.", poprzez niewłaściwe ich zastosowanie oraz wniosła o uchylenie zaskarżonych czynności, a nadto o wstrzymanie prowadzonego postępowania do czasu rozpatrzenia skargi.
Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 24 lipca 2018 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie podania z dnia 25 czerwca 2018 r.
Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu egzekucyjnego, pismem z dnia 14 sierpnia 2018 r. A. K. złożyła - w ustawowym terminie - zażalenie, w którym zarzuciła wydanemu postanowieniu naruszenie przepisów: art. 61a § 1 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 54 oraz art. 1a pkt 2 u.p.e.a., art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 54 oraz art. 1a pkt 2 u.p.e.a., art. 124 § 1 i 2 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 54 oraz art. 1 a pkt 2 u.p.e.a. oraz wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
Postanowieniem z dnia 28 września 2018 r. - po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu zażaleniowym - Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zasadnym było wydanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, na zasadzie art. 61a § 1 k.p.a., postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie podania strony z dnia 25 czerwca 2018 r. zawierającego skargę na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w postaci podjęcia zawieszonego w związku z zarzutami postępowania egzekucyjnego, odwołania zawiadomieniem z dnia 29 maja 2018 r. wstrzymania realizacji zajęcia wierzytelności (wynagrodzenia za pracę) oraz zmiany wysokości zajęcia wynagrodzenia za pracę zawiadomieniem z dnia 29 maja 2018r.
Zaskarżone postanowienie, w ocenie organu wydane zostało w sposób prawidłowy i zgodny z prawem, jak też zawiera wszystkie niezbędne elementy wymienione w art. 124 § 1 i § 2 k.p.a.
Zaskarżone przez stronę czynności, w opinii organu odwoławczego nie mogły być uznane za czynności egzekucyjne, podlegające zaskarżeniu na mocy art. 54 u.p.e.a.
Zgodnie bowiem z treścią art. 1a pkt 2 tejże ustawy - czynnościami egzekucyjnymi organu egzekucyjnego są wszelkie podejmowane przez ten organ działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego.
Samo zaś postanowienie z dnia 6 marca 2018 r. o podjęciu zawieszonego postępowania oraz zawiadomienia z dnia 29 maja 2018 r. o odwołaniu wstrzymania realizacji zajęcia wynagrodzenia za pracę i z dnia 29 maja 2018 r. o zmianie wysokości zajęcia wynagrodzenia za pracę nie są ani środkami egzekucyjnymi (nie są przewidziane w art. 1a pkt 12 lit. a) u.p.e.a., zawierającym katalog środków egzekucyjnych stosowanych w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych), ani też nie zmierzają do zastosowania bądź zrealizowania środków egzekucyjnych.
Postanowienie to oraz ww. zawiadomienia miały jedynie na celu poinformowanie o kontynuacji wszczętego wcześniej postępowania egzekucyjnego i już zastosowanego środka egzekucyjnego oraz o zmianie wysokości dochodzonej już należności, dlatego też nie mogły podlegać ocenie w trybie art. 54 u.p.e.a.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienia, skarżąca zarzucając wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie mających istotny wpływ na wynik sprawy, przepisów postępowania tj.:
- - art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a.,
- - art. 61a § 1 k.p.a. w związku z 18 i art. 54 i art. 1a pkt 2 u.p.e.a.,
- - art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 54 i art. 1a pkt 2 u.p.e.a.,
- - art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w związku z art. 18 i 54 i art. 1a pkt 2 u.p.e.a.
wniosła o uchylenie w całości postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu egzekucyjnego, a nadto zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone do sądu postanowienie odpowiada prawu.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej prawidłowo stwierdził, iż zasadnym było wydanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, na zasadzie art. 61a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie podania strony z dnia 25 czerwca 2018 r. zawierającego skargę na czynności egzekucyjne Naczelnika Urzędu Skarbowego w postaci podjęcia zawieszonego w związku z zarzutami postępowania egzekucyjnego, odwołania zawiadomieniem z dnia 29 maja 2018 r. wstrzymania realizacji zajęcia wierzytelności (wynagrodzenia za pracę) oraz zmiany wysokości zajęcia wynagrodzenia za pracę zawiadomieniem z dnia 29 maja 2018r.
Zaskarżone czynności nie mogły być uznane za czynności egzekucyjne, podlegające zaskarżeniu na mocy art. 54 u.p.e.a.
Zgodnie bowiem z treścią art. 1a pkt 2 tejże ustawy - czynnościami egzekucyjnymi organu egzekucyjnego są wszelkie podejmowane przez ten organ działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Natomiast postanowienie z dnia 6 marca 2018 r. o podjęciu zawieszonego postępowania oraz zawiadomienia z dnia 29 maja 2018 r. o odwołaniu wstrzymania realizacji zajęcia wynagrodzenia za pracę i z dnia 29 maja 2018 r. o zmianie wysokości zajęcia wynagrodzenia za pracę nie są ani środkami egzekucyjnymi (nie są przewidziane w art. 1a pkt 12 lit. a) ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zawierającym katalog środków egzekucyjnych stosowanych w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych), ani też nie zmierzają do zastosowania bądź zrealizowania środków egzekucyjnych.
Postanowienie to oraz ww. zawiadomienia miały jedynie na celu poinformowanie o kontynuacji wszczętego wcześniej postępowania egzekucyjnego i już zastosowanego środka egzekucyjnego oraz o zmianie wysokości dochodzonej już należności, dlatego też nie mogły podlegać ocenie w trybie art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Z tych przyczyn na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) orzeczono jak w wyroku.