Uzasadnienie
W dniu 19 grudnia 2013 r. do kancelarii Urzędu Celnego wpłynął wniosek "A" Sp. z o.o. z/s w W. o zwrot akcyzy z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych wraz z załącznikami.
Decyzją z dnia 23 stycznia 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego uznał kwotę do zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju w wysokości 467.974,00 zł.
Pismem z dnia 13 lutego 2015 r. strona odwołała się od powyższej decyzji. W treści odwołania wskazano m.in., że decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia co do pozostałej kwoty żądanego zwrotu.
Decyzją z dnia 20 lutego 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego uzupełnił z urzędu decyzję z dnia 23 stycznia 2015 r. w zakresie rozstrzygnięcia co do odmowy zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 85.752,00 zł.
Kolejno pismem z dnia 7 maja 2015 r. zwrócono się do strony o wyjaśnienie czy pismo z dnia 13 lutego 2015 r. zatytułowane "Odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia 23 stycznia 2015 r." należy traktować jako wniosek o uzupełnienie decyzji znak [...] z dnia 23 stycznia 2015 r., czy jako odwołanie od tej decyzji. Pismem z dnia 15 maja 2015 r. Strona wyjaśniła, że pismo z dnia 13 lutego 2015 r. jest odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] nr [...] z dnia 23 stycznia 2015 r.
W konsekwencji postanowieniem z dnia 28 maja 2015 r. Dyrektor Izby Celnej stwierdził niedopuszczalność odwołania, wskazując w podstawie prawnej rozstrzygnięcia art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 213 § 4 Ordynacji podatkowej.
W ocenie organu odwoławczego stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania ale licząc od daty doręczenia decyzji uzupełniającej.
W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz umorzenie postępowania w tej sprawie, jak również orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych, pełnomocnik skarżącej spółki zarzucił:
- 1. naruszenie art. 213 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że skarżąca zobowiązana była wnieść odwołanie od decyzji pierwszej instancji dopiero po otrzymaniu decyzji uzupełniającej,
- 2. art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że skarżąca wniosła odwołanie przed rozpoczęciem biegu terminu do jego wniesienia, co skutkowało stwierdzeniem niedopuszczalności jego wniesienia.
Pełnomocnik skarżącej w uzasadnieniu skargi wskazuje, że ww. przepis art. 213 § 4 O.p. nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ skarżąca wniosła odwołanie jeszcze przed wydaniem decyzji uzupełniającej, z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia.
W opinii pełnomocnika art. 213 § 4 Ordynacji podatkowej znalazłby zastosowanie, gdyby decyzja uzupełniająca została doręczona przed wniesieniem odwołania, albo jeżeli skarżąca przed wniesieniem odwołania w pierwszej kolejności skierowałaby do organu pierwszej instancji żądanie uzupełnienia decyzji. Wówczas zdaniem pełnomocnika termin do wniesienia odwołania biegłby od momentu doręczenia decyzji uzupełniającej. W skardze wskazano także, że w niniejszej sprawie skarżąca nie skierowała wobec pierwszej instancji wniosku z żądaniem uzupełnienia decyzji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, iż w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 213 § 4 O.p..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone do sądu postanowienie odpowiada prawu.
Stan faktyczny w sprawie jest niesporny:
W niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego w części uwzględnił wniosek skarżącej dotyczący zwrotu akcyzy z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych i wydał decyzję nr [...] z dnia 23 stycznia 2015 r., którą uznał kwotę w wysokości 467.974,00 zł jako należną do zwrotu. Po złożeniu przez skarżącą odwołania, organ pierwszej instancji w trybie art. 213 § 2 Ordynacji podatkowej wydał w dniu 20 lutego 2015 r. decyzję uzupełniającą nr [...] w zakresie rozstrzygnięcia co do odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej w kwocie 85.752,00 zł. Po otrzymaniu decyzji uzupełniającej strona nie złożyła odwołania.
Kwestia sporna w przedmiotowej sprawie sprowadza się natomiast do interpretacji art. 213 § 4 Ordynacji podatkowej.
Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, iż zarzuty skargi są bezzasadne albowiem stanowisko pełnomocnika skarżącej spółki nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 213 Ordynacji podatkowej uzupełnienie lub sprostowanie decyzji następuje nie tylko na wniosek strony, gdyż na podstawie § 2 tego przepisu organ podatkowy może z urzędu, w każdym czasie uzupełnić albo sprostować decyzję w zakresie, o którym mowa w § 1. I właśnie z tego uprawnienia skorzystał Naczelnik Urzędu Celnego wydając decyzję znak [...] z dnia 20 lutego 2015 r.
Natomiast jak wynika z brzmienia § 4 art. 213 Ordynacji podatkowej w przypadku wydania decyzji o sprostowaniu decyzji - obojętnie, czy na wniosek strony (§ 1), czy z urzędu (§ 2) - termin do wniesienia odwołania od decyzji, która uległa sprostowaniu, biegnie od dnia doręczenia tejże decyzji prostującej.
Regulacja prawna zawarta w tym przepisie dotyczy także sytuacji, kiedy to niezależnie od woli strony postępowania podatkowego dochodzi do zmodyfikowania decyzji pierwotnej niezależnie od tego, czy upłynął już termin do wniesienia od niej odwołania i niezależnie od tego, czy takie odwołanie strona w terminie faktycznie wniosła.
W kwestii tej wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 maja 2012 r. sygn.. akt I FSK 1080/11, gdzie wskazał, że brzmienie art. 213 § 4 O.p. ma charakter jednoznacznie wskazujący, że wydanie w każdym terminie z urzędu - w trybie art. 213 § 2 - decyzji o sprostowaniu innej decyzji powoduje, że termin do wniesienia odwołania lub skargi od sprostowanej decyzji biegnie od dnia doręczenia decyzji o sprostowaniu. Powyższy pogląd sąd uznaje również za własny.
Zarzut naruszenia art. 228 ust. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zdaniem sądu należy również uznać za niezasadny. Jak wykazano powyżej, zgodnie z art. 213 § 4 Ordynacji podatkowej, w razie wydania decyzji o uzupełnieniu decyzji termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia doręczenia decyzji uzupełniającej, a w niniejszej sprawie skarżąca nie złożyła odwołania od decyzji uzupełniającej, tak więc na podstawie art. 228 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy należało stwierdzić niedopuszczalność odwołania jako wniesionego przed rozpoczęciem biegu terminu do jego wniesienia.
Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej odpowiada prawu, a zatem na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) należało orzec jak w wyroku.
DSz