Uzasadnienie
W dniu 5 grudnia 2008 r. (data stempla pocztowego) W.K. i A.K., działając przez radcę prawnego J.K., wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 września 2008 r., I SA/ Gd 113/08. Do skargi kasacyjnej dołączono, wygenerowany elektronicznie dokument, zawierający potwierdzenie wykonania w dniu 4 grudnia 2008r. operacji – przelewu – tytułem opłaty sądowej od skargi kasacyjnej (I SA/Gd 113/08) w kwocie 100 zł oraz pełnomocnictwo z dnia 3 grudnia 2008 r. udzielone przez skarżących ww. pełnomocnikowi.
Okoliczność uiszczenia razem z wniesieniem skargi kasacyjnej wpisu sądowego w wysokości 100 zł potwierdza rejestr dochodów budżetowych oraz kwitariusz.
Zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł, jest to zatem wpis stały.
Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2008 r. Przewodniczący Wydziału, działając na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 ww. rozporządzenia, określił skarżącym wpis od skargi na kwotę 500 zł, co oznacza, że wpis stały od skargi kasacyjnej wynosi w niniejszej sprawie w myśl postanowień § 3 tego rozporządzenia kwotę 250 zł.
Uiszczony przez stronę skarżącą, reprezentowaną przez zawodowego pełnomocnika z wyboru, wpis od skargi kasacyjnej wynosił, jak wyżej wskazano, 100 zł, podczas gdy winien być uiszczony w kwocie 250 zł. W konsekwencji stwierdzić należy, że wpis od skargi kasacyjnej, objętej wpisem stałym, nie został należycie opłacony.
Zgodnie z art. 221 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie wskazanego przepisu, orzekł jak w sentencji postanowienia.