Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2022 roku (k.
- 76) Przewodniczący Wydziału wezwał A. M. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z 30 marca 2020 roku. Na przedmiotowe zarządzenie, pismem z dnia 1 sierpnia 2022 r. (k.
- 78) strona wniosła zażalenie.
W związku z nieuzupełnieniem braku formalnego zażalenia postanowieniem z dnia 23 września 2022 r. (k.
- 87) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie.
Na powyższe postanowienie pismem z dnia 24 października 2022 r. (k.
- 95) strona wniosła zażalenie.
Zarządzaniem z dnia 31 października 2022 roku (k.
- 98) wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie jednego egzemplarza podpisanego zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia.
Odpis zarządzenia został uznany za doręczony stronie w dniu 23 listopada 2022 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia wskazanego w zarządzeniu z dnia 31 października 2022 r. i pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie została odebrana przez stronę w dniu 24 listopada 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki k. 101) niemniej jednak za datę jej doręczenia należało uznać dzień 23 listopada 2022 r. Należy mieć bowiem na względzie, że próbę doręczenia przesyłki podjęto w dniu 9 listopada 2022 r., a wobec nieobecności adresata w mieszkaniu, pozostawiono zawiadomienie o nadejściu przesyłki w oddawczej skrzynce pocztowej adresata.
W związku z tym, że adresat nie odebrał przesyłki w terminie 14 dni od pozostawienia pierwszego zawiadomienia o jej nadejściu, za datę jej doręczenia należało uznać, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., ostatni dzień terminu przechowywania przesyłki w palcówce pocztowej. Tym samym siedmiodniowy termin do uczynienia zadość zobowiązaniu wskazanemu w zarządzeniu liczyć należało od dnia 23 listopada 2022 r. i upływał on z dniem 30 listopada 2022 r. Z uwagi na to, że w powyższym terminie brak formalny zażalenia nie został uzupełniony Sąd stwierdza, że zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.