Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 3 grudnia 2014 r. oddalił skargę E. K. Wnioskiem z dnia 9 grudnia 2014 r., skarżąca zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Do wniosku dołączyła zaświadczenie o zarobkach.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Referendarz sądowy, na podstawie danych zawartych w złożonym przez skarżącą oświadczeniu o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz w przedłożonym zaświadczeniu o zarobkach, które uznał za wystarczające do oceny możliwości płatniczych skarżącej, stwierdził, że skarżąca wykazała, że obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów zastępstwa procesowego z wyboru.
Skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się wyłącznie z wynagrodzenia za pracę – jej miesięczny dochód z tego tytułu w miesiącach od września do listopada 2014 r. wyniósł odpowiednio: 1.421,22 zł netto (1.943,64 zł brutto), 1.245,37 zł netto (1.646.08 zł brutto) i 1.408,90 zł netto (1.926,67 zł brutto), średni miesięczny dochód skarżącej z umowy o pracę ww. okresie wyniósł 1.358,49 zł netto, przy czym podane kwoty nie uwzględniają dokonywanych potrąceń egzekucyjnych. W skład majątku skarżącej wchodzi jedynie mieszkanie, na którym ustanowiona została hipoteka na rzecz naczelnika urzędu skarbowego.
W ocenie referendarza sądowego osiągane przez skarżącą dochody bez wątpienia powalają jedynie na zaspokojenie jej podstawowych, bieżących kosztów utrzymania. Nadto, skarżąca nie posiada zasobów pieniężnych, jak również wartościowych składników majątku, które ewentualnie mogłaby spieniężyć a uzyskane ze sprzedaży środki przeznaczyć na opłacenie zawodowego pełnomocnika.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.