Uzasadnienie
Skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 maja 2015 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2015 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, z pouczeniem, że nieuzupełnienie braku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka zawierająca ww. wezwanie, wobec niemożności jej doręczenia, została złożona w placówce pocztowej w dniu 30 lipca 2015 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Ponowne awizowanie przesyłki nastąpiło w dniu 6 sierpnia 2015 r., ale nie została ona podjęta przez adresata i powróciła do nadawcy. W tej sytuacji uznać należało, iż wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), w dniu 13 sierpnia 2015 r.
W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 20 sierpnia 2015 r., skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do § 3 art. 58 - sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania.
Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 13 sierpnia 2015 r. W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 20 sierpnia 2015 r. skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.