Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 października 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał uczestnikowi postępowania J. T. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika wnioskodawcy z urzędu adwokata M. P. Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2017 r. pełnomocnik oświadczył, że popiera skargę wniesioną przez A. T. i wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu z uwzględnieniem VAT, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości i części.
Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi w dniu 9 lutego 2017 r.
Pełnomocnik nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządził stosowną opinię, o czym zawiadomił sąd pismem z dnia 23 lutego 2017 r. W piśmie tym zawarł wniosek o przyznanie kosztów z tego tytułu, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Do pisma dołączył dwa jej odpisy.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Wskazać należy, że skarga została wniesiona za pośrednictwem organu w dniu 15 czerwca 2015 r. a wyrok został wydany w dniu 10 stycznia 2017 r.
Zatem do należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za postępowanie w pierwszej instancji zastosowanie będą miały regulacje zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej jako rozporządzenie z 2002 r.). Przepis przejściowy zawarty w § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), stanowi bowiem, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postepowania w danej instancji. Powyższe rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
Natomiast wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało rozpoznać na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714; dalej jako rozporządzenie z 2016 r.), które obowiązują od dnia 2 listopada 2016 r.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 9.019 zł.
W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu w pierwszej instancji zastosowanie będzie miała stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 4 rozporządzenia z 2002 r., która wynosi 1.200 zł. Opłatę tę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r.
W związku z powyższym, za czynności wykonane w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji, należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 1.476 zł brutto (w tym kwotę 276 zł tytułem VAT).
Za sporządzenie zaś opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej –zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z 2016 r. – wyznaczonemu adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł. Opłata ta wynosi 600 zł (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 8 pkt 4 rozporządzenia z 2016 r.). Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, co wynika z § 4 ust. 3 rozporządzenia z 2016 r.
Mając na uwadze powyższe pełnomocnikowi, za dokonaną czynność, należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 738 zł, w tym kwotę 138 zł tytułem podatku od towarów i usług.
Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.