Uzasadnienie
W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2017roku w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego M.D. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na ważny interes zobowiązanego oraz rażące i oczywiste błędy organów obu instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie – nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają akty odmowne (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 61, wyd. V, LexisNexis 2011).
Wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Żądanie skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż postanowienie to nie podlega w ogóle wykonaniu. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Postanowienie to nie nakłada bowiem na skarżącą żadnych nowych obowiązków, nie zmienia ono wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego już postępowania egzekucyjnego.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.