Uzasadnienie
Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 16 maja 2012 r. (data stempla pocztowego), J. B. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., Poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Ze złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego dodatkowych oświadczeń z dnia 29 czerwca 2012 r. i dokumentów źródłowych (odpisu zeznania podatkowego PIT-36 za 2011 r., zaświadczenia od pracodawcy z dnia 28 czerwca 2012 r. o wysokości wynagrodzenia, odpisu faktur za wodę z dnia 14 marca i 15 maja 2012 r., odpisu dowodów zapłaty za wodę i prąd) wynika, że wnioskodawczyni jest zatrudniona na umowę o pracę z wynagrodzeniem 1.500 zł brutto (1.111,86 zł netto), nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani samochodu, jest współwłaścicielem (w ½ części) domu o powierzchni 100 m2 oraz nieruchomości rolnej o obszarze 1 ha, z których prowadzona jest egzekucja. Wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z uczącym się synem, na którego utrzymanie otrzymuje od jego ojca kwotę 300 zł miesięcznie. Do stałych i koniecznych wydatków ponoszonych przez wnioskodawczynię należą opłaty za media (prąd i wodę) w średniej miesięcznej wysokości 196 zł.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, w szczególności wysokość dochodów przeznaczonych na potrzeby dwóch osób i brak oszczędności, uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.