Uzasadnienie
W dniu 6 lipca 2020 r. do Izby Administracji Skarbowej wpłynęło pismo "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. z dnia 22 czerwca 2020 r. - stanowiące odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego, nr [...] z dnia 29 maja 2020 r., w przedmiocie określenia nadwyżki wpłat do rozliczenia w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia 2008 r. do lutego 2009 r. oraz wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego 4 samochodów osobowych.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdzając, że w/w pismo nie spełnia wymogów formalnych, gdyż nie zostało podpisane przez wnoszącego - pismem z dnia 20 lipca 2020 r. - działając na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej - wezwał Spółkę do usunięcia tego braku formalnego, tj. do uzupełnienia podpisu pod odwołaniem, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia.
Wezwanie doręczono stronie w dniu 28 lipca 2020 r..
W odpowiedzi na to wezwanie, w dniu 11 sierpnia 2020 r., do organu wpłynęło podpisane odwołanie. Pismo to zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 6 sierpnia 2020 r., tj. po upływie terminu wskazanego w wezwaniu.
W konsekwencji, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej - stwierdzając, że w ustawowym terminie nie usunięto braku formalnego odwołania, zgodnie z art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej - postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2020 r. nr [...] pozostawił to odwołanie bez rozpatrzenia.
Pismem z dnia 20 sierpnia 2020 r. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 14 sierpnia 2020 r. nr [...] o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia.
Postanowieniem z dnia 21 października 2020 r., nr [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie z dnia 14 sierpnia 2020 r. nr [...], którym pozostawiono bez rozpatrzenia odwołanie "A" Sp. z o.o. od decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego nr [...].
W uzasadnieniu wskazano, że termin na realizację wskazanej w wezwaniu z 20 lipca 2020 r. czynności mijał 4 sierpnia 2020 r..
W tym terminie strona nie uzupełniła braku odwołania, a wniosek o przywrócenie terminu nie został uwzględniony, dlatego też zaszła konieczność wydania wskazanego postanowienia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca wydanemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:
- 1) art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 900), poprzez jego nieuwzględnienie i w konsekwencji odmowę przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia odwołania pomimo złożenia wniosku o przywrócenie terminu i uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez jej winy,
- 2) art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy skarżąca skutecznie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania i uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy,
- 3) art. 120, art. 121 § 1i art. 122 ustawy ordynacja podatkowa poprzez naruszenie podstawowych zasad postępowania podatkowego przez organ podatkowy, w tym brak działania organu podatkowego na podstawie przepisów prawą w sposób niebudzący zaufania do organów państwa oraz w sposób nie mający na celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Zarzucając powyższe skarżąca wniosła o:
- I. uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia z dnia 14 sierpnia 2020 r. i przekazanie sprawy organowi podatkowemu do ponownego rozpatrzenia,
- II. zasądzenie od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kosztów procesu według norm przepisanych.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że braki, o których mowa w tym przepisie należy rozumieć szeroko i mogą one dotyczyć istotnego elementu treści pisma, np. podpisu, uzasadnienia, precyzyjnego określenia żądania. Wszystkie one podlegają uzupełnieniu pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, a zatem nienadania mu dalszego biegu w postępowaniu.
Podkreślić należy, że wymóg formalny, jakim jest wskazanie osoby, od której pochodzi podanie, czyli podanie jej danych personalnych oraz adresu i opatrzenie podania podpisem przez wnoszącego, to elementy, które w sensie normatywnym zostały uznane za niezbędne dla indywidualizacji strony postępowania.
Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie brak podpisu pod odwołaniem z dnia 22 czerwca 2020 r. skutkował wezwaniem skarżącej do złożenia podpisu w trybie art. 169 Ordynacji podatkowej. W wezwaniu tym pouczono o:
- - terminie realizacji czynności (7 dni od dnia doręczenia wezwania),
- - skutkach niezastosowania się do wezwania (pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia).
Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 28 lipca 2020 r., tym samym termin na realizację czynności wskazanej w wezwaniu mijał 4 sierpnia 2020 r.. W tym terminie Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego odwołania, czyli nie przekazała podpisanego odwołania.
Także z akt sprawy wynika,że podpisane odwołanie zostało przesłane 2 dni po terminie wyznaczonym w wezwaniu (pismo nadane w placówce pocztowej 6 sierpnia 2020 r).. Uzupełnienie braków formalnych po terminie jest równoznaczne z ich nieuzupełnieniem.
W konsekwencji zasadnie uznano, że nieusunięcie braku formalnego w wyznaczonym terminie skutkowało zastosowaniem instytucji określonej w art. 169 § 4 Ordynacji, tj. wydaniem w dniu 14 sierpnia 2020 r. postanowienia o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia.
Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów naruszenia art. 169 § 4 i art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej należy wskazać, że z akt sprawy wynika, iż w dniu 14 sierpnia 2020 r., w którym wydano postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia, skarżąca nie złożyła jeszcze wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku odwołania.
Ponadto wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku odwołania wpłynął do organu w dniu 18 sierpnia 2020 r., czyli po wydaniu postanowienia o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia.
Okolicznością bezsporną jest także i to, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku odwołania, został rozpoznany negatywnie - postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2020 r. nr [...].
Postanowienie to - zostało utrzymane w mocy przez organ odwoławczy (postanowieniem nr [...]).
Tym samym wydanie postanowienia o pozostawieniem odwołania bez rozpatrzenia - na podstawie z art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej - z powodu jego nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie, było w ocenie Sądu, w pełni uzasadnione.
Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 120, art. 121 § 1 i art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa, Sąd stwierdza, że skarżąca nie uzasadniła zarzutów w tym zakresie, a jedynie przytoczyła treść powyższych przepisów i w sposób ogólny wskazała na zasady ich stosowania, nie odnosząc tego w żaden sposób do niniejszej sprawy.
Dodatkowo w uzasadnieniu skargi podniesiono zarzut naruszenia przepisów art. 187 § 1 w związku z art. 122, art. 191, art. 193 § 1 i art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak zebrania materiału dowodowego w całości, prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, analizy stanu faktycznego i prawnego.
W ocenie Sądu, wskazane zarzuty nie są uzasadnione, a zaskarżone postanowienie zostało wydane w zgodzie z brzmieniem wskazanych przepisów, z uwzględnieniem okoliczności istotnych dla podjęcia rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga jako niezasadna na podstawie art. 151p.p.s.a. podlega oddaleniu.