Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 października 2010 r. instytucja zarządzająca poinformowała stronę skarżącą A Spółkę Jawną J, że wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]", złożony w ramach Działania 1.2 Rozwiązania innowacyjne w MŚP Osi Priorytetowej 1 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...], na podstawie Uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 29 września 2010 r. nie został wyłoniony do dofinansowania.
Pismem z dnia 13 października 2010 r. strona złożyła w przepisanym terminie protest od powyższej informacji.
Pismem z dnia [...], instytucja zarządzająca poinformowała stronę, że jej protest od informacji o niewybraniu ww. projektu do dofinansowania został rozpatrzony negatywnie. W pouczeniu dla beneficjenta wskazano, iż stronie przysługuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisemnej informacji o wynikach procedury odwoławczej możliwość wniesienia bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargi wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie projektu wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej. Poinformowano również, że skarga podlega opłacie sądowej w wysokości 200 zł. Informacja o negatywnym rozpatrzeniu protestu wraz z pouczeniem została doręczona stronie w dniu 2 listopada 2010 r.
Pismem złożonym w dniu 17 listopada 2010 r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na negatywne rozpatrzenie jej protestu od informacji o niewybraniu do dofinansowania przez Zarząd Województwa projektu złożonego przez stronę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz.712 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 30c ust. 1 ww. ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Art. 30 c ust. 2 ww. ustawy stanowi z kolei, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust.
- 4. Skarga podlega opłacie sądowej.
W rozpatrywanej sprawie pismo zawierające informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu strony wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 2 listopada 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zatem 14 dniowy termin do wniesienia skargi do sądu upływał w dniu 16 listopada 2010 r. Skarga natomiast została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 17 listopada 2010r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
W myśl art. 30c ust. 5 pkt 1 ww. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniesienie skargi po terminie, czyli po upływie 14 dni od dnia otrzymania informacji instytucji zarządzającej, skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia.
W tym stanie rzeczy, działając w oparciu o art. 30c ust. 5 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd postanowił, jak w sentencji.