Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lutego 2001 r. J. A. wystąpiła do Urzędu Skarbowego o naliczenie i wypłacenie należnych odsetek za ponad trzyletni okres zwłoki w przyznaniu ulgi z tytułu wyszkolenia ucznia w podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatniczka domagała się wypłaty odsetek od dnia 20 października 1997 r. do dnia 20 stycznia 2000 r.
W piśmie z 1 marca 2001 r. jako podstawę wypłaty odsetek, J. A. wskazała, iż Urząd Skarbowy decyzją z dnia 27 listopada 2000 r. przyznał jej ulgę z tytułu wyszkolenia ucznia dopiero po uchyleniu decyzji Izby Skarbowej przez Naczelny Sad Administracyjny, natomiast wniosek o przyznanie ulgi został złożony przez podatniczkę dnia 4 lipca 1997 r.
Decyzją z dnia 20 marca 2001 r. Urząd Skarbowy odmówił wypłaty wnioskowanych odsetek. W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z § 11 ust 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 35, poz. 173 z późn.zm.), ulga polega na obniżeniu podatku dochodowego, należnego za okres od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została wydana decyzja o przyznaniu ulgi. W związku z powyższym, w ocenie organu I instancji brak było podstaw do obniżenia podatku należnego za 1997 r., gdyż mogło ono nastąpić dopiero od 1 grudnia 2000 r.
J. A. w odwołaniu od powyższej decyzji wniosła o jej uchylenie oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
Decyzją z dnia 29 maja 2001 r. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego.
Oceniając stanowisko organu I instancji jako zgodne z prawem, Izba Skarbowa stwierdziła, że wniosek o wypłacenie odsetek z tytułu nadpłaty podatku pozbawiony był podstaw prawnych oraz dodatkowo wskazała, że przedmiotem postępowania w sprawie zakończonej decyzją Urzędu Skarbowego z dnia 27 listopada 2000 r., była kwestia ulgi z tytułu wyszkolenia ucznia, a nie wysokość zobowiązania za 1997 r. W uzasadnieniu Izba Skarbowa podkreśliła m.in., że zgodnie z treścią art. 74 § 2 pkt 1 ordynacji podatkowej dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, nadpłata powstaje z dniem złożenia rocznego zeznania podatkowego. J. A. rozliczając się z Urzędem Skarbowym z przychodów osiągniętych w 1997 r., złożyła wraz z mężem zeznanie roczne, w którym wykazała nadpłatę w kwocie 3.682,60- zł. Urząd Skarbowy zgodnie z art. 75 § 1 ordynacji podatkowej, zaliczył przedmiotową nadpłatę na poczet bieżących zobowiązań podatkowych małżonków tj. na zaliczkę w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiąc kwiecień 1998 r. W związku z powyższym na dzień wydania przez Urząd Skarbowy decyzji odmawiającej wypłacenia odsetek, na koncie małżonków nie występowała nadpłata w podatku dochodowym za 1997 r. Ponadto w przedmiotowej sprawie nie zaszła żadna z przesłanek przewidzianych w art. 73 § 1 i art. 76 § 1 pkt 3 ordynacji podatkowej, określających przypadki oprocentowania nadpłaty.
Natomiast ustosunkowując się do kwestii naprawienia szkody powstałej na skutek nie przyznania wnioskowanej ulgi w 1997 r., Izba Skarbowa wskazała, iż jej naprawieniu służy wyłącznie postępowanie cywilne.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. A. podtrzymując dotychczas podniesione zarzuty, wniosła o uchylenie ww. decyzji i o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że skoro błędna interpretacja przepisów podatkowych przez podatnika skutkuje naliczeniem odsetek od należności podatkowych, a fakt złożenia dopuszczalnych środków odwoławczych nie skutkuje ani wstrzymaniem decyzji ani też odstąpieniem czy wstrzymaniem oprocentowania, to taka sama zasada powinna obowiązywać organy podatkowe, które dokonując błędnej interpretacji przepisów pierwotnie odmówiły przyznania ulgi, a następnie ją przyznały. Skarżąca podniosła, iż żadną miarą nie przyczyniła się do zaistniałej sytuacji tj. ostatecznego rozpatrzenia wniosku dopiero w 2000 r. W ocenie skarżącej bezspornym jest zaś fakt, iż zamiast odliczenia ulgi w wysokości 4.060 zł, a co za tym idzie zmniejszenia o tę kwotę należnego podatku dochodowego najpóźniej w rozliczeniu rocznym za 1997 r., mogła tego dokonać dopiero w 2000 r. W skardze ponadto podkreślono, że przez cały ten okres organy podatkowe dysponowały ww. kwotą podatku, którą podatniczka zmuszona była nadpłacić, a która winna być pokryta z ulgi uczniowskiej.
Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę, wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skarga J. A. w nie budzącym wątpliwości stanie faktycznym i prawnym sprawy nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
W ocenie Sądu organy obu instancji nie naruszyły w troku postępowania przepisów proceduralnych i uznać należy, że postępowanie to zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Nie zachodzi również w sprawie niniejszej naruszenie przepisów prawa materialnego. Zważyć bowiem należy, że organy podatkowe dokonały właściwej interpretacji § 11 ust 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 35, poz. 173 z późn.zm.), który w sposób jednoznaczny wskazuje datę nabycia ulgi z tytułu wyszkolenia ucznia jak i również okres jej realizacji. Zgodnie bowiem z wyżej wskazanym przepisem, ulga z tytułu wyszkolenia pracownika polega na obniżeniu podatku dochodowego, należnego za okres od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została wydana decyzja o przyznaniu ulgi. Przedmiotowa decyzja została wydana w dniu 27 listopada 2000 r. W związku z powyższym J. A. nabyła prawo do obniżenia podatku dopiero od grudnia 2000 r.
Zdaniem Sądu, zważywszy, iż ww. przepis w jasny sposób określa, jak przedmiotowa ulga może być realizowana i precyzyjnie wskazuje od jakiego momentu można mówić o nabyciu przedmiotowej ulgi, to tym samym w żadnym wypadku nie można uznać, że prawo do przedmiotowej ulgi w jakiejkolwiek postaci, może podlegać wcześniejszej realizacji, niż od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została wydana decyzja o przyznaniu ulgi.
Tym samym skoro prawo do przedmiotowej ulgi przysługiwało skarżącej od miesiąca grudnia 2000 r. to prawidłowe jest stanowisko organów podatkowych odmawiające podatniczce wypłacenia odsetek od przyznanej kwoty ulgi prawa do realizacji ulgi od roku 1997.
Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych, iż decyzja przyznająca skarżącej przedmiotową ulgę nie miała wpływu na wysokość jej zobowiązania w podatku dochodowym za 1997 r. W świetle przedstawionej wykładni § 11 ust 2 ww. rozporządzenia, organy podatkowe prawidłowo przyjęły, iż w związku z możliwością realizacji ulgi począwszy od grudnia 2000 r., w podatku dochodowym za 1997 r. nie wystąpiła nadpłata.
Wskazać również należy, iż w przepisach prawa podatkowego brak jest normy uprawniającej podatnika do domagania się od Skarbu Państwa odsetek od przyznanej kwoty ulgi podatkowej w sytuacji, gdy ulga taka przyznana została, jak w sprawie niniejszej, po upływie dłuższego okresu czasu od dnia złożenia wniosku o ulgę, czy też od daty pierwszej decyzji rozstrzygającej o prawie do ulgi.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), oddalił skargę.