Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia z dnia 11 stycznia 2016 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał pełnomocnika skarżącego do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze skargi A.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący podał, że wartość przedmiotu sporu wynosi 119.941,- zł.
W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 9 lutego 2016 r. wzywające pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 1200,- zł, skarżący w dniu 7 marca 2016 r. uiścił ww. opłatę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznając skargę podatnika, w dniu 13 kwietnia 2016 r. wydał wyrok oddalający skargę.
Strona skarżąca zaskarżyła powyższy wyrok składając w dniu 15 lipca 2016 r. skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 228 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, zwanej w dalej "P.p.s.a.") koszty sądowe stanowią dochód budżetu państwa, dlatego też powinny być uiszczone w należnej wysokości, a w razie nieuiszczenia ściągane w drodze egzekucji sądowej. Na koszty sądowe składają się opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłaty sądowe stanowią natomiast, zgodnie z art. 212 P.p.s.a wpis pobierany od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym danej instancji (art. 230 P.p.s.a.) oraz opłatę kancelaryjną.
Obowiązek uiszczania kosztów sądowych wynika z art. 199 i art. 214 § 1 P.p.s.a. Z tego względu przewidziano dodatkową możliwość orzekania o obowiązku ich ponoszenia, jeśli wcześniej nie zostały uiszczone na skutek zarządzeń lub orzeczeń, o których mowa w art. 220 §1 i 223 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 224 P.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Należy wyjaśnić, że obowiązek uiszczenia w należnej wysokości opłaty sądowej od pisma podlegającego takiej opłacie powstaje z mocy prawa (art. 199, art. 219 § 1 P.p.s.a.), zaś zarządzenie przewodniczącego wzywające do opłacenia wpisu ma charakter deklaratoryjny i stanowi wyraz obowiązku informacyjnego sądu (art. 6 P.p.s.a.) Zatem w sprawach, gdzie koszty sądowe nie zostały pobrane w należnej wysokości istnieje konieczność wydania uzupełniającego postanowienia w przedmiocie obowiązku uiszczenia takiej opłaty na posiedzeniu niejawnym, w składzie jednego sędziego (tak w postanowieniu NSA z 8 stycznia 2013 r. sygn. akt II GZ 491/12, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie wniesiona skarga podlega obowiązkowi uiszczenia wpisu w wysokości 2.000,- zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Tym samym na stronie skarżącej spoczywa obowiązek opłacenia skargi we wskazanej wysokości. Natomiast jak wynika z akt sprawy skarżący w toku postępowania sądowego nie został wezwany do uiszczenia wpisu w prawidłowej wysokości, również w wyroku z dnia 13 kwietnia 2016 r. nie nakazano ściągnięcia od skarżącego należnego wpisu na podstawie art. 223 § 2 P.p.s.a.
Uwzględniając, że tytułem wpisu od skargi uiszczono 1.200,- zł, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 224 P.p.s.a. - orzekł o obowiązku poniesienia przez skarżącego kosztów sądowych w kwocie 800,- zł.