Uzasadnienie
Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Gdyni, decyzją z dnia 6 października 2022 r. określił pani K. B. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. w wysokości 1.297.886 zł.
Przesyłkę zawierająca przedmiotową decyzję podatniczka odebrała w dniu 24 października 2022 r. W dniu 7 listopada 2022 r. nadała w urzędzie pocztowym korespondencję zawierającą odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia.
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2022 r. Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając rozstrzygnięcie Naczelnik wyjaśnił, że przedmiotowa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie wniesienia odwołania, została wysłana 6 października 2022 r. za pośrednictwem operatora wyznaczonego. Z akt sprawy wynika, że z uwagi na nieobecność adresata, przesyłka była dwukrotnie awizowana, pierwszy raz w dniu 7 października 2022 r., ponownie - w dniu 17 października 2022 r. Przesyłka została wydana stronie w dniu 24 października 2022 r.
Wskazując na treść przepisu art. 150 ustawy z dnia 9 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1540) Naczelnik wskazał, że 14-dniowy okres przechowywania powyższej korespondencji w placówce pocztowej upłynął w dniu 21 października 2022 r., zatem z tym dniem doszło do zastępczego jej doręczenia. Natomiast określony w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4 listopada 2022 r. Strona złożyła odwołanie w dniu 7 listopada 2022 r. a zatem po upływie tego terminu. Okoliczność, że podatniczka odebrała przesyłkę po upływie wskazanego wyżej 14-dniowego terminu nie oznacza, że termin ten uległ przedłużeniu, bądź podlega obliczeniu według innych zasad, niż wynika to z przepisów prawa. Doręczenie pisma w toku postępowania administracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez podatnika.
Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu nie ma żadnego wpływu w rozpatrywanej sprawie. Z tych względów organ uznał, że odwołanie pani K. B. zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pani K. B. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie naruszonego terminu, skierowanie sprawy (odwołania) do organu odwoławczego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów procesowych, w tym:
art. 121 Ordynacji podatkowej, poprzez działanie organów w sposób podważający zaufanie do organów państwa i stanowionego przez to państwo prawa w szczególności poprzez stwierdzenie, że podatniczka uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji, w sytuacji gdy zastosowanie tego przepisu nie znajduje podstaw.
art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego mającego świadczyć o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy podatniczka dochowała 14 - dniowego terminu do wniesienia odwołania od daty doręczenia jej przedmiotowej decyzji podatkowej.
Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni, w odpowiedzi na skargę wniósł jej oddalenie, podtrzymując argumentację i stanowisko, jak w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem.
W rozpatrywanej sprawie strona wyraża pogląd, że czynności procesowe podjęte w uzasadnionym przekonaniu działania w terminie wywołują skutek prawny.
W ocenie Sądu nie jest zasadny zarzut wadliwej oceny konsekwencji prawnych braku świadomości skarżącej co do niezgodnego z prawem wydania skarżącej przez pracownika Poczty Polskiej po upływie terminu 14 dni od daty pierwszego awizowania przesyłki zawierającej decyzje organu pierwszej instancji.
Skarżąca podała, że w odpowiedzi na pocztowe awizowanie niezwłocznie, w dniu powrotu do miejsca zamieszkania, odebrała przesyłkę. Skarżąca nie kwestionuje, że termin 14 dni liczony od dnia pierwszego awizowania upływał 21 października 2022 r., zatem wydanie przesyłki przez pracownika Poczty Polskiej nastąpiło po upływie tego terminu – w dniu 24 października 2022 r. Nie jest okolicznością sporną, że datą pierwszego awizowania był dzień 7 października 2022 r.
Wbrew stanowisku skarżącej błędne wydanie przesyłki nie skutkuje przedłużeniem terminu ustawowego. Kwestia braku wiedzy podatniczki i wywodzonego braku winy nie podlega ocenie w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pouczenie o prawie wniesienia odwołania było sporządzone prawidłowo.
Poprzestanie na wskazaniu art. 221a § 1 w zw. z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej jest prawidłowe w kontekście pouczenia o terminie odwołania. W pouczeniu organ nie ma obowiązku powoływania przepisów dotyczących zasad uznania przesyłki za doręczoną.
Wskazywane przez skarżącą okoliczności oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 20 listopada 2014 r. odnosi się do instytucji przywrócenia terminu. Organ prawidłowo ustalił, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek zawarty na stronie 4. uzasadnienia skargi został skierowany do Sądu. Sąd nie jest podmiotem właściwym. Zgodnie z art. 163 § 2 Ordynacji podatkowej w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia organ podatkowy właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Zgodnie z art. 162 § 2 podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dna ustania przyczyny uchybienia terminowi, jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Organ właściwy ocenia zachowanie terminu i zaistnienie przesłanek (art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej) przywrócenia terminu.
Z tych względów uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), skargę oddalił.