Uzasadnienie
Decyzją z dnia 3 lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą D.M. zobowiązane w podatku od towarów i usług. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 7 lutego 2014 r.
Przesyłką nadaną w Urzędzie Pocztowym w dniu 18 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Wraz ze skargą złożony został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącą zażalenia na powyższe postanowienie, postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony. NSA uznał bowiem, że strona nie wykazała okoliczności świadczących o braku zawinienia w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a. skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona w dniu 7 lutego 2014 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenie odbioru przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego kończył zatem swój bieg w dniu 9 marca 2014 r. Zważywszy jednak na fakt, że ostatnim dniem terminu był dzień ustawowo wolny od pracy, to zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., w takim przypadku za ostatni dzień terminu należało uznać następny dzień po dniu wolnym od pracy tj. dzień 10 marca 2014 r. Skoro pełnomocnik skarżącej nadał przesyłkę zawierającą skargę dopiero w dniu 18 grudnia 2014 roku to uczynił to z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym, skargę, jako wniesioną po upływie przewidzianego prawem terminu należało odrzucić.
Należy przy tym zauważyć, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi stało się prawomocne, wobec oddalenia zażalenia skarżącej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.