Uzasadnienie
"A" Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej w skrócie zwana Spółką) reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 sierpnia 2016 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 rok. Wraz ze skargą pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo, z którego nie wynika umocowanie do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Zarządzeniem z dnia 3 października 2016 roku skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego wydziału, pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo o tej samej treści, jak pełnomocnictwo załączone do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei art. 46 § 3 p.p.s.a., mówi że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Podkreślenia wymaga, że skarga, jak każde pismo strony, winna spełniać wymogi określone w art. 46 § 1 p.p.s.a. Uchybienie skargi, w postaci braku prawidłowego pełnomocnictwa, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej Spółki przedłożył do akt sprawy pełnomocnictwo, z którego treści wynikało, że jest umocowany do działania przed organami administracji rządowej, samorządowej, komornikami, osobami fizycznymi, prawnymi oraz przed sądami powszechnymi wszystkich instancji, w tym także przed Sądem Najwyższym oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z tym, że z treści pełnomocnictwa nie wynikało umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym, pełnomocnik został zobowiązany do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa.
Jakkolwiek pełnomocnik skarżącej Spółki, w zakreślonym siedmiodniowym terminie przesłał do sądu pełnomocnictwo, to nie można tego uznać za uzupełnienie braku formalnego skargi. Pełnomocnictwo nadesłane przez pełnomocnika jest bowiem w swej treści identyczne z tym, jakie zostało załączone do skargi, a zatem nie wykazuje ono umocowania do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Tym samym uznać należało, że we wskazanym terminie pełnomocnik nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Dodać w tym miejscu należy, że umocowania pełnomocnika do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym nie sposób wywieźć z treści przedłożonego pełnomocnictwa. Po pierwsze wojewódzki sąd administracyjny nie jest sądem powszechnym, do której to kategorii zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U z 2015 r., poz. 133, t.j.) zalicza się sądy rejonowe, okręgowe i apelacyjne. Podobnie umocowanie do działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie jest tożsame z umocowaniem do występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Odmienny jest bowiem ustawowo określony zakres kompetencji tych sądów administracyjnych.
W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.