Uzasadnienie
Decyzją z dnia 27 grudnia 2011 r. Wójt Gminy orzekł o odpowiedzialności J. K. – dalej jako "Skarżący", za zaległości podatkowe spółki, której był prezesem.
Wnioskiem z dnia 15 października 2013 r. Skarżący reprezentowany przez adwokata zażądał stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji, z uwagi na niewykazanie przez organ bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce.
Zaskarżoną decyzją z dnia 16 czerwca 2014 r. sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji.
Odpis decyzji z pouczeniem o terminie i trybie wniesienia odwołania od decyzji doręczono pełnomocnikowi Skarżącego.
Pismem z dnia 18 lipca 2014 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło się do pełnomocnika Skarżącego z zapytaniem, czy złożone pismo stanowi odwołanie od decyzji, czy skargę do sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik Skarżącego wyjaśnił, że pismo z dnia 18 lipca 2014r. stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). Zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia (art. 220 § 2 Ordynacji podatkowej). W przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym (art. 221 Ordynacji podatkowej).
W świetle powołanych przepisów od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w pierwszej instancji przysługiwał Skarżącemu środek zaskarżenia w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Wymaga podkreślenia, że o terminie i trybie wniesienia odwołania Skarżący został prawidłowo pouczony. Tymczasem Skarżący, reprezentowany przez adwokata, nie złożył odwołania od ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej w pierwszej instancji, natomiast wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Tym samym Skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie tj. Samorządowym Kolegium Odwoławczym.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a, odrzucił skargę jako niedopuszczalną.