Uzasadnienie
P. S. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w S. (dalej jako "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na w/w interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W toku postępowania przed Sądem Skarżący złożył pismo z dnia 30 października 2017 r. zatytułowane "wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Gdańsku od rozstrzygania w sprawie sygn. akt I SA/Gd 1233/17", wskazując z imienia i nazwiska wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zdaniem Skarżącego wymienieni sędziowie są nieobiektywni, celowo pomijają normy prawa wspólnotowego Unii Europejskiej, na które powołuje się Skarżący, co uzasadnia tezę o ich stronniczości, w związku z czym zachodzą wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej jako "p.p.s.a."), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Natomiast przepis art. 20 § 4 p.p.s.a. stanowi, że wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
Zważając, iż zgłoszony przez Skarżącego wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie zawierał wskazania indywidualnych okoliczności, uzasadniających powzięcie wątpliwości co do bezstronności każdego z wymienionych we wniosku sędziów, Sąd zakwalifikował wniosek Skarżącego jako wniosek o wyłączenie tego sądu. Taki zakres wniosku – o wyłączenie wszystkich sędziów danego sądu – jest w istocie tożsamy z wnioskiem o wyłączenie sądu, bez wątpienia bowiem skutkiem uwzględnienia powyższego wniosku Skarżącego byłaby faktyczna niemożność orzekania w sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (por.m.in. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt II OZ 717/17, Lex nr 2333286). Oznacza to, że zgodnie z art. 20 § 4 p.p.s.a. wniosek ten jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 20 § 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.