Uzasadnienie
SKARŻĄCY J. S. ZŁOŻYŁ W DNIU 17 STYCZNIA 2013 R. DO ZAKŁADU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH WNIOSEK O UMORZENIE NIEOPŁACONYCH NALEŻNOŚCI NA UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE, WSKAZUJĄC JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ USTAWĘ Z DNIA 9 LISTOPADA 2012 R. O UMORZENIU NALEŻNOŚCI POWSTAŁYCH Z TYTUŁU NIEOPŁACONYCH SKŁADEK PRZEZ OSOBY PROWADZĄCE POZAROLNICZĄ DZIAŁALNOŚĆ (DZ. U. Z 2012 R., POZ. 1551; DALEJ JAKO U.S.P.D.).
DECYZJĄ Z 30 STYCZNIA 2013 R. ZUS, NA PODSTAWIE ART. 105 § 1 K.P.A. W ZWIĄZKU Z ART. 1 UST. 2 USTAWY Z DNIA 9 LISTOPADA 2012 R. WSKAZANEJ POWYŻEJ, UZNAŁ WNIOSEK STRONY ZA BEZPRZEDMIOTOWY I UMORZYŁ POSTĘPOWANIE W SPRAWIE.
W UZASADNIENIU POWOŁANO ART. 1 UST. 1 I 6 TEJ USTAWY I STWIERDZONO, ŻE ANALIZA STANU KONTA PŁATNIKA WYKAZAŁA, ŻE SKARŻĄCY NIE POSIADA ZALEGŁOŚCI W OPŁACENIU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE A ZALEGŁOŚCI DOTYCZĄ SKŁADEK NA UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE, KTÓRE NIE PODLEGAJĄ UMORZENIU SAMODZIELNIE NA PODSTAWIE TEJ USTAWY.
SKARŻĄCY ZOSTAŁ POUCZONY O PRAWIE WNIESIENIA ODWOŁANIA DO SĄDU OKRĘGOWEGO - SĄDU PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH W TERMINIE MIESIĄCA OD DNIA DORĘCZENIA DECYZJI.
Z AKT SPRAWY WYNIKA, ŻE DECYZJA ZOSTAŁA DORĘCZONA STRONIE W DNIU 17 LUTEGO 2013 R.; ODWOŁANIE KIEROWANE DO SĄDU PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH ZA POŚREDNICTWEM ORGANU ZŁOŻONO W ZUS W DNIU 11 MARCA 2013 R. W ODPOWIEDZI NA ODWOŁANIE ORGAN WNIÓSŁ O JEGO ODDALENIE.
ODWOŁANIE ZOSTAŁO ZAREJESTROWANE W SĄDZIE OKRĘGOWYM POD SYGNATURĄ AKT [...]; POSTANOWIENIEM Z DNIA 28 MAJA 2013 R. SĄD OKRĘGOWY UZNAŁ SIĘ NIEWŁAŚCIWYM DO ROZPOZNANIA SPRAWY I SPRAWĘ PRZEKAZAŁ DO ROZPOZNANIA WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU W GDAŃSKU.
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
SĄD ADMINISTRACYJNY W GRANICACH SWOJEJ WŁAŚCIWOŚCI BADA ZGODNOŚĆ ZASKARŻANYCH DECYZJI Z PRAWEM.
W NINIEJSZEJ SPRAWIE SĄD ZWIĄZANY JEST POSTANOWIENIEM SĄDU OKRĘGOWEGO W GDAŃSKU. ZGODNIE Z ART. 365 § 1 USTAWY Z DNIA 17 LISTOPADA 1964 R. KODEKS POSTĘPOWANIA CYWILNEGO (DZ. U. Z 1964 R. NR 43, POZ. 296) ORZECZENIE PRAWOMOCNE WIĄŻE NIE TYLKO STRONY I SĄD, KTÓRY JE WYDAŁ, LECZ RÓWNIEŻ INNE SĄDY ORAZ INNE ORGANY PAŃSTWOWE I ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, A W WYPADKACH W USTAWIE PRZEWIDZIANYCH TAKŻE INNE OSOBY. W KONSEKWENCJI WSZYSTKIE WYMIENIONE JEDNOSTKI MUSZĄ LICZYĆ SIĘ Z WYDANYM ORZECZENIEM, NIE MOGĄ GO ANI ZMIENIAĆ, ANI PODEJMOWAĆ DZIAŁAŃ NIE UWZGLĘDNIAJĄCYCH FAKTU JEGO WYDANIA.
Z TREŚCI PRZEPISÓW USTAWY O SYSTEMIE UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH, REGULUJĄCYCH USTRÓJ, ZADANIA I KOMPETENCJE ZUS (ART. 66 - 79A U.S.U.S.) WYNIKA, ŻE JEST TO JEDNOSTKA ORGANIZACYJNA (OSOBA PRAWNA), KTÓRA JAKO CAŁOŚĆ JEST ORGANEM ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ (ART. 66 UST. 4 U.S.U.S.). W ROLI SAMODZIELNYCH ORGANÓW ADMINISTRACYJNYCH NIE WYSTĘPUJĄ WIĘC JEJ WEWNĘTRZNE ORGANY, ANI TERENOWE JEDNOSTKI ORGANIZACYJNE, MAJĄCE KOMPETENCJE DO DZIAŁANIA W JEJ IMIENIU (POR. WYROK NSA Z 22 MARCA 2007 R., SYGN. AKT II GSK 359/06, WYROK NSA Z 9 SIERPNIA 2010 R. SYGN. AKT II FSK 1197/10, WYROK SN Z 8 STYCZNIA 2010 R. SYGN. AKT IV CSK 280/09, WYROK WSA WE WROCŁAWIU Z 1 LIPCA 2007 R., SYGN. AKT I SA/WR 321/09).
ZGODNIE Z ART. 1 UST. 13 PKT 2 U.S.P.D., ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH WYDAŁ DECYZJĘ NA PODSTAWIE ART. 105 § 1 K.P.A. W ZWIĄZKU Z ART. 123 U.S.U.S., STWIERDZAJĄC BEZPRZEDMIOTOWOŚĆ POSTĘPOWANIA.
W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH WYDAŁ DECYZJĘ NA PODSTAWIE ART. 105 K.P.A. ZGODNIE Z ART. 1 UST. 13 U.S.P.D., NORMUJĄCEJ SZCZEGÓLNY TRYB ROZSTRZYGANIA WNIOSKÓW O UMORZENIE NALEŻNOŚCI ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH WYDAJE DECYZJĘ O UMORZENIU NALEŻNOŚCI (UST.
- 1) LUB DECYZJĘ O ODMOWIE UMORZENIA NALEŻNOŚCI (UST. 2). USTALENIE W SPRAWIE POTWIERDZIŁO, ŻE SKARŻĄCY NIE POSIADA ZALEGŁOŚCI W OPŁACANIU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE.
SĄD WSKAZUJE, ŻE USTALENIE BEZPRZEDMIOTOWOŚCI POSTĘPOWANIA NIE JEST PRAWIDŁOWE W NINIEJSZEJ SPRAWIE. OCENA ZASADNOŚCI WNIOSKU ZŁOŻONEGO PRZEZ STRONĘ MOŻE BYĆ DOKONANA NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO.
SĄD TYM SAMYM PODZIELA POGLĄD WYRAŻONY W WYROKACH WSA W GDAŃSKU W SPRAWACH I SA/GD 831/13 ORAZ I SA/GD 1029/13. SYTUACJA PROCESOWA STRONY ZOSTAŁA UKSZTAŁTOWANA ZACHOWANIEM ZGODNYM Z POUCZENIEM ZAWARTYM W DECYZJI Z 30 STYCZNIA 2013 R. W SYTUACJI ZWIĄZANIA SĄDU TREŚCIĄ PRAWOMOCNEGO POSTANOWIENIA SĄDU OKRĘGOWEGO (W SPRAWIE [...]) SZCZEGÓLNEJ STARANNOŚCI WYMAGA DOKONANIE OCENY STANU SPRAWY Z UWZGLĘDNIENIEM ZASADY ART. 134 § 2 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2012 R., POZ. 270; DALEJ JAKO P.P.S.A.) - SĄD NIE MOŻE WYDAĆ ORZECZENIA NA NIEKORZYŚĆ SKARŻĄCEGO.
CHRONOLOGIA CZYNNOŚCI PROCESOWYCH W SPRAWIE UZASADNIA UZNANIE, ŻE ZŁOŻONE PRZEZ SKARŻĄCEGO ODWOŁANIE WYWIERA SKUTEK SKARGI SKIEROWANEJ DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z UWAGI NA DZIAŁANIE SKARŻĄCEGO W ZAUFANIU DO ORGANU.
W SPRAWIE NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE ŚRODEK ZASKARŻENIA PRZEWIDZIANY W ART. 83 UST. 4 U.S.U.S. MA SPECYFICZNY CHARAKTER; ROZPATRYWANY JEST W ISTOCIE PRZEZ TEN SAM ORGAN, KTÓRY WYDAŁ DECYZJĘ W PIERWSZEJ INSTANCJI, CO ZBLIŻA GO DO INSTYTUCJI PRZEWIDZIANEJ W ART. 127 K.P.A. (POR. WYROK WSA WE WROCŁAWIU Z 14 KWIETNIA 2010 R. SYGN. AKT III SA/WR 712/09).
WOBEC POWYŻSZEGO SKUTECZNOŚĆ WNIESIENIA SKARGI DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO PODLEGA OCENIE NA PODSTAWIE ART. 52 § 4 P.P.S.A.
W SPRAWIE WYDANA ZOSTAŁA DECYZJA Z DNIA 30 STYCZNIA 2013 R. SKARŻĄCY SKŁADAJĄC PISMO NAZWANE ODWOŁANIEM W ISTOCIE DOKONAŁ CZYNNOŚCI ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 83 UST. 4 U.S.U.S., ZGODNIE Z KTÓRYM OD DECYZJI PRZYZNAJĄCEJ ŚWIADCZENIE W DRODZE WYJĄTKU ORAZ OD DECYZJI ODMAWIAJĄCEJ PRZYZNANIA TAKIEGO ŚWIADCZENIA, A TAKŻE OD DECYZJI W SPRAWACH O UMORZENIE NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU SKŁADEK NA UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE, STRONIE PRZYSŁUGUJE PRAWO WNIESIENIA WNIOSKU DO PREZESA ZAKŁADU O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY, NA ZASADACH DOTYCZĄCYCH DECYZJI WYDANEJ W PIERWSZEJ INSTANCJI PRZEZ MINISTRA.
DO WNIOSKU STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO PRZEPISY DOTYCZĄCE ODWOŁAŃ OD DECYZJI, OKREŚLONE W KODEKSIE POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO.
O CHARAKTERZE PISMA DECYDUJE JEGO RZECZYWISTA TREŚĆ, A NIE NAZWA LUB INTENCJE ORGANU, DO KTÓREGO ZOSTAŁO SKIEROWANE (POR. POSTANOWIENIE NSA Z 15 MARCA 2012 R. SYGN. AKT I OSK 445/12).
PONOWNIE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ ZAKŁAD UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH DOKONA OCENY WNIOSKU NA PODSTAWIE ART. 1 UST. 3 U.S.U.S.
MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE, SĄD NA PODSTAWIE ART. 150 P.P.S.A., I ART. 152 P.P.S.A. ORZEKŁ JAK W SENTENCJI.
DSZ