Uzasadnienie
Dnia 27 września 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga Stowarzyszenia A na uchwałę Rady Gminy z dnia 26 października 2011 r. Nr [...] w sprawie stawek podatku od nieruchomości.
Zarządzeniem Sędziego z dnia 19 grudnia 2012 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do złożenia – w terminie siedmiu dni – odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do Rady Gminy, poprzedzającego wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wraz z dowodem doręczenia Radzie Gminy, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 grudnia 2012 r. (k. 45 akt).
Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 31 grudnia 2012 r. wyjaśnił, że poza wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym do organu w dniu 3 stycznia 2012 r., w którym wniesiono o uchylenie § 1 pkt 1 lit. c)-e) oraz pkt 2 lit. c), f)-h) uchwały oraz wnioskiem z dnia 25 września 2012 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę, którą to skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 września 2012 r., I SA/Gd 415/12 odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wzywano po raz kolejny organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę będącą aktem prawa miejscowego jest art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zatem warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę do usunięcia naruszenia prawa i po udzieleniu skarżącemu odpowiedzi przez organ lub z upływem terminu do jej udzielenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego.
Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez wniesieniem skargi do sądu w niniejszej sprawie nie został przez skarżącego spełniony.
Wobec brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. należy stwierdzić, że skarżący nie spełnił przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Tym samym wniesienie do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego skarżącemu środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1-5 jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.