Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 2 marca 2017 r., złożonym na formularzu PPF, A. C. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz dokumentów przedłożonych przez wnioskodawczynię przy ubieganiu się o zwolnienie od kosztów w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 944/16 wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z małżonkiem, na ich utrzymaniu pozostają dwie małoletnie córki. W małżeństwie wnioskodawczyni istnieje ustrój rozdzielności majątkowej. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, wierzytelności, papierów wartościowych ani innych praw majątkowych, jak również przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, jej jedyny majątek stanowi udział w lokalu mieszkalnym o powierzchni 42 m2. Względem jej majątku prowadzona jest egzekucja zaległości podatkowych, określonych zawiadomieniami z dnia 19 lipca i 19 października 2016 r. na łączną kwotę 1.332.012,91 zł (wraz z odsetkami), w ramach której zajęto jej wynagrodzenie oraz wierzytelności pieniężne.
Małżonek wnioskodawczyni także nie posiada żadnych zasobów finansowych, a jego majątek stanowią mieszkanie o powierzchni 68 m2 oraz udział w lokalu mieszkalnym o powierzchni 42 m2 (współwłasność z wnioskodawczynią) – co wynika z jego oświadczenia z dnia 2 marca 2017 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, w związku z ubieganiem się o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 124/17. Wnioskodawczyni uzyskuje wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 390 zł netto, pobiera świadczenie wychowawcze na dziecko w kwocie 500 zł oraz uzyskuje dochód z najmu w wysokości 850 zł, zaś jej małżonek uzyskuje dochód w wysokości 1850 zł z umowy najmu. Jak wskazała wnioskodawczyni w uzasadnieniu wniosku, celem możliwości spłaty ciążących na nich kredytów walutowych (których raty wynoszą łącznie około 4.000 zł miesięcznie) małżonkowie wynajęli mieszkania, zaś sami mieszkają w lokalu użyczonym im przez matkę małżonka wnioskodawczyni, nie ponosząc kosztów zamieszkania.
Wskazać należy, iż sytuacja finansowa wnioskodawczyni była już przedmiotem oceny w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 944/16 i I SA/Gd 1236/16, w których postanowieniami z dnia 12 i 15 grudnia 2016 r. przyznano jej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
W ocenie referendarza sądowego zawarte we wniosku informacje pozwalają uznać, iż sytuacja finansowa wnioskodawczyni nie uległa poprawie i nie ma ona realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych również w niniejszej sprawie.
W szczególności wzięto pod uwagę brak jakichkolwiek oszczędności, rozmiar egzekwowanych zaległości podatkowych oraz wysokość uzyskiwanych dochodów w stosunku do wysokości ponoszonych obciążeń finansowych oraz wysokości kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w szczególności należnego wpisu od skargi w kwocie 2.340 zł.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.