Uzasadnienie
Uzasadnienie
Wójt Gminy decyzją z dnia 21 lutego 2002 r. ustalił podatnikowi D.K. łączne zobowiązanie pieniężne za 2002 r. w kwocie [...] zł.
Od decyzji tej podatnik złożył odwołanie wskazując, że nie podlega podatkowi rolnemu.
Decyzją z dnia 22 maja 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie art. l ust. l i 2 ustawy z dnia 15.XI.1984 r. o podatku rolnym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają określone w ustawie grunty gospodarstw rolnych. Za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego uważa się obszar użytków rolnych, pod stawami oraz sklasyfikowanych zabudowaniami związanymi z prowadzeniem tego gospodarstwa o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha przeliczeniowy stanowiący własność lub znajdujący się w posiadaniu osoby fizycznej lub osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej. Ustawodawca tym samym wiąże obowiązek podatkowy w podatku rolnym z własnością lub faktem posiadania gruntów, nie zaś z uzyskiwaniem z tych gruntów dochodami. Podatnik jest właścicielem gruntów o powierzchni 8,25 ha, w tym użytków rolnych 7,52 ha, a ponadto 0,32 ha lasów.
Podatek rolny od l ha przeliczeniowego za rok podatkowy wynosi równowartość pieniężną 2,5 q żyta obliczoną wg średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy ustalonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Rady Gminy są uprawnione do obliczenia cen skupu. Z uchwały nr [...] z dnia 20.11.2001 r. wynika, że Rada Gminy obniżyła średnią cenę żyta z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł. W związku z tym podatek rolny wyniósł [...] zł.
Na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy z 28.09.1991 r. o lasach lasy podlegają opodatkowaniu podatkiem leśnym. Podstawę opodatkowania stanowi liczba hektarów przeliczeniowych, która w przedmiotowej sprawie wynosi 0,096 ha.
Organ I instancji zastosował stawkę stanowiącą średnią cenę sprzedaży drewna za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy z jednego hektara przeliczeniowego i wymierzył podatnikowi podatek leśny w kwocie [...] zł.
Ponadto ustalono, że D.K. jest właścicielem budynku mieszkalnego, którego powierzchnia użytkowa wynosi 60 m2. Mając na uwadze stawkę podatkową określoną w Uchwale nr [...] Rady Gminy z 20.11.2001 r., wymierzony został podatek od nieruchomości w kwocie [...] zł.
Stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 21.12.1999 r. w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego podatnicy podatku rolnego będący równocześnie podatnikami podatku od nieruchomości i podatku leśnego wpłacają te podatki, należne za dany rok podatkowy na terenie tej samej gminy, w formie łącznego zobowiązania pieniężnego, na podstawie jednego nakazu płatniczego.
Uprawnionym organem do ustalania tego zobowiązania od osób fizycznych jest wójt właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów. Zarzuty podniesione przez podatnika w odwołaniu nie stanowią podstawy do zmiany lub uchylenia decyzji.
Od decyzji tej skarżący złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że niczego w swym gospodarstwie rolnym nie roluje, w związku z tym nie ma obowiązku uiszczania podatku rolnego.
Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153/02, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153/02, poz. 1270).
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest nieuzasadniona albowiem zaskarżona decyzja nie narusza, zdaniem Sądu, prawa znajdującego zastosowanie w sprawie, w stopniu który mógłby skutkować jej uchyleniem.
Zgodnie z art. l ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (opublikowanej w Dzienniku Ustaw nr 94 z 1993 r. pod poz. 431) opodatkowaniu podatkiem rolnym polegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione lub zakrzewione. Tym samym stwierdzić należy, iż obowiązek podatkowy w podatku rolnym związany jest z własności użytków rolnych a nie z faktem czy i w jakiej wysokości podatnik uzyskuje z tego prawa przychody oraz czy grunty te faktycznie użytkuje.
Na podstawie art. 3 ust. l pkt. l tej ustawy podatnikami podatku rolnego są m. in. osoby fizyczne będące właścicielami gruntów.
Poza sporem między stronami jest fakt, iż skarżący jest właścicielem 7,52 ha użytków rolnych, tym samym poza sporem jest okoliczność, że skarżący jest podatnikiem podatku rolnego w rozumieniu art. 3 ust. l pkt. l cytowanej ustawy.
Podobnie, z uwagi na posiadanie lasu i nieruchomości, zobowiązany jest do zapłaty w formie łącznego zobowiązania pieniężnego podatku leśnego i podatku od nieruchomości.
Skarżący ani w toku postępowania podatkowego ani też w skardze nie wskazał na dowody, które by powyższe okoliczności podważały, operując jedynie stwierdzeniami stanowiącymi obraz jego poglądów politycznych i wyznawanej religii. Okoliczności te jednak nie stanowią podstawy do podważenia zasadności wydanej w sprawie decyzji organu odwoławczego.
Wobec treści skargi, Sąd wskazuje na następujące normy prawa: zgodnie z art. 217 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków rolnych następuje w drodze ustawy. W tej sprawie nałożenie podatku nastąpiło w drodze zacytowanych w zaskarżonej decyzji ustaw.
Zgodnie z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym; wszyscy są wobec prawa równi (art. 32 ust. l Konstytucji). Każdy ma obowiązek przestrzegania prawa Rzeczpospolitej Polskiej, każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych w ustawie (art. 83 i 84 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej).
Należności podatkowe są należnościami powszechnymi i brak jest podstawy prawnej do pozaustawowego stanowienia wyjątku od zasady powszechności opodatkowania.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) ogranicza się do badania zaskarżonych decyzji pod względem ich legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym, nie stwierdzając naruszenia przy wydaniu zaskarżonej decyzji prawa mającego wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153/02, poz. 1270) skargę oddalił.