Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 października 2019 r. wydanym w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W.T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 15 maja 2019 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek skarżącego został doręczony skarżącemu w dniu 27 stycznia 2020r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 26 lutego 2020r.
W dniu 4 marca 2020 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Uzasadniając wniosek wskazał, że przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem była nieprawidłowo awizowana, co wprowadziło skarżącego w błąd co do początkowego i końcowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej "p.p.s.a.", jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.
W niniejszej sprawie skarżący bezspornie uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w tej sprawie wyroku. Sąd przyjął również z korzyścią dla skarżącego, mimo pewnych wątpliwości, że skoro powoływaną przyczyną uchybienia tego terminu jest wprowadzenie skarżącego w błąd na skutek działania poczty, to datą ustania tej przyczyny będzie konsultacja u prawnika, która miała mieć miejsce w dniu 28 lutego 2020 r. To pozwoliło przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu i podlega merytorycznemu rozpoznaniu.
Skarżący domaga się przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, kwestionując w istocie prawidłowość doręczenia mu przesyłki zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Powołuje się on na nieprawidłowe awizowanie oraz błąd poczty, i jakkolwiek wprost tego błędu nie opisuje, to z powołanego we wniosku orzecznictwa (wyrok NSA z 27 września 2013 r., I FSK 1407/12, postanowienia WSA w Gdańsku z dnia 15 października 2014 r., I SA/Gd 644/13, z 15 stycznia 2014 r., I SA/Gd 645/13, z 2 listopada 2015 r., I SA/Gd 1519/14) można wnosić, że według skarżącego błąd ten polegać miał na wydaniu przesyłki adresatowi po upływie czternastu dni od daty pierwszego awiza.
Sąd jednak nie stwierdził, aby przy doręczeniu spornej przesyłki doszło do jakichkolwiek nieprawidłowości. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.58), z powodu nieobecności adresata przesyłka ta została awizowana w dniu 13 stycznia 2020 r., poprzez pozostawienie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej oraz że w dniu 27 stycznia 2020 r. wydana została adresatowi.
Zgodnie z art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Uwzględniając zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a., ostatnim dniem czternastodniowego okresu pozostawania przesyłki w urzędzie pocztowym był dzień 27 stycznia 2020 r. W tym też dniu przesyłka wydana została adresatowi. Nie doszło zatem do żadnej nieprawidłowości w działaniu doręczyciela, skoro przesyłka została wydana adresatowi w ostatnim dniu terminu, a nie po jego upływie.
W zaistniałych okolicznościach uznać należy, że okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu, mające wskazywać na brak winy strony w uchybieniu terminu, nie zostały uprawdopodobnione.
W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uznania, iż strona skarżąca bez swej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.