Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w przedmiocie wymiaru cła dla Agencji "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T..
W uzasadnieniu decyzji Prezes GUC wskazał, że jak wynika z akt sprawy, w toku kontroli dewizowej przeprowadzonej w firmie "A" Sp. z o.o. ujawniono dokumenty dotyczące transakcji handlowej zawartej między "A" Sp. z o.o. a "[...]" ze S., obejmującej import usług komputerowych. W toku ww. kontroli ustalono, że "A" Sp. z o.o. wprowadziła na polski obszar celny kasety z filmami reklamowymi, nie zgłaszając ich do odprawy celnej i bez uiszczenia stosownych należności celnych.
W związku z powyższymi ustaleniami w dniu 25.09.1995 r. wszczęte zostało postępowanie celne w przedmiotowej sprawie, zakończone w dniu 18.10.1996 r. decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w T., na mocy której Agencja "A" Sp. z o.o. obciążona została należnościami celnymi z tytułu przywozu na polski obszar celny kaset z filmami reklamowymi, a towar dopuszczony do obrotu na polskim obszarze celnym.
Pismem z dnia 04.11.1996 r. uzupełnionym pismem z dnia 07.01.1997 r. strona odwołała się do Prezesa Głównego Urzędu Ceł.
Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Prezes GUC podniósł, że stosownie do postanowień art. 46a ustawy Prawo celne w razie stwierdzenia, że towary nie były poddane kontroli celnej, organ celny dokonuje wymiaru i poboru cła, chyba że wszczęto postępowanie w trybie określonym w odrębnych przepisach.
W wypadku gdy osoba posiadająca towary przywiezione lub nadesłane z zagranicy w toku czynności kontrolnych nie przedstawi dowodów odprawy celnej lub dowodów z: akupu towarów, uważa się, że towary te nie były poddane kontroli celnej.
W niniejszej sprawie strona nie wykazała, że towar poddany był kontroli celnej, bądź został w sposób zgodny z prawem nabyty na polskim obszarze celnym.
Przepis art. 46a ustawy Prawo celne wprowadza domniemanie, że w przypadku gdy osoba posiadająca towary przywiezione lub nadesłane z zagranicy nie przedstawi dowodów odprawy celnej lub dowodu zakupu towarów, uważa, że towary te nie były poddane kontroli celnej. W niniejszej sprawie jest niesporne, że odwołująca się Spółka nie obaliła ww. domniemania, nie przedstawiając żadnych dowodów, a wręcz przyznając, iż towar nie został zgłoszony do granicznej kontroli celnej, a strona dowodów odprawy celnej nie posiada.
Skoro zatem odwołująca się Spółka nie przedstawiła żadnych dowodów stwierdzających dopuszczenie do obrotu na polskim obszarze celnym kaset i uiszczenie należności celnych od tych towarów, obciążenie jej tymi należnościami jest zgodne z prawem. W sytuacji bowiem, gdy strona dokonywała obrotu towarami na własny rachunek na polskim obszarze celnym, od których nie zostały uiszczone należności celne należy uznać ją za osobę dokonującą obrotu towarowego z zagranicą.
W niniejszej sprawie "A" Sp. z o.o. nie przedstawiła dokumentów, które wskazywałyby, że obrotu towarem dokonał inny podmiot, zatem należy uznać ją za podmiot dokonujący obrotu towarowego z zagranicą we własnym imieniu i na własny rachunek (art. 2 pkt 6 Prawa celnego).
Odnosząc się do zarzutów odwołania Prezes GUC wskazał, że pismem z dnia 25.09.1995 r. strona została zawiadomiona o wszczęciu postępowania celnego, pismo to otrzymała w dniu 04.10.1995 r. Została zatem zawiadomiona o postępowaniu i nie może podnosić, że nie miała możliwości brania w nim udziału.
Odnośnie zarzutu, że nieprawidłowo przyjęto, że Spółka była podmiotem dokonującym obrotu towarowego z zagranicą Prezes Głównego Urzędu Cel wyjaśnił, że strona nie przedstawiła przeć i wdo wodo w, mogących obalić ustanowione w ustawie Prawo celne domniemanie, że w wypadku braku dowodów odprawy celnej lub dowodów zakupu towarów importowych, ich posiadacz zobowiązany jest do uiszczenia należności celnych.
Wynikające z treści przepisu art. 46a Prawa celnego domniemanie prawne może być obalone przez "A" Sp. z o.o. tylko poprzez przedstawienie organom administracji celnej dowodu przeciwnego na okoliczność, że odprawa celna została dokonana lub że strona w dobrej wierze dokonała zakupu u konkretnego i istniejącego kontrahenta krajowego.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że jeżeli strona zamierza wywodzić skutki prawne z określonych faktów, a faktów tych nie udowodniła, to brak jest podstaw do ich uwzględnienia w postępowaniu.
"A" Sp. z o.o. nie przedstawiła dowodów odprawy celnej posiadanych towarów przywiezionych z zagranicy dla obalenia domniemania prawnego - wydanie zatem decyzji, zgodnie z którą Spółka zobowiązana jest do uiszczenia należności celnych jest prawidłowe. Odnośnie zarzutów nieprawidłowego przyjęcia, że Spółka dokonała importu filmów reklamowych, że filmy zostały zaimportowane i że były jakieś towary nie poddane kontroli celnej, Prezes Głównego Urzędu Ceł zauważył, że w toku kontroli dewizowej złożone zostały do protokołu wyjaśnienia, w których reprezentanci "A" Sp. z o.o. wskazują, że nie posiadają dowodów odprawy celnej i nie zgłaszali przedmiotu importu do granicznego miejsca odpraw celnych.
Skoro zatem sama strona przyznaje, że import miał miejsce, że nie dokonano zgłoszenia celnego i że nie posiada dowodów odprawy celnej - stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy jest wystarczający dla uznania, że decyzja organu celnego I instancji jest zasadna.
Przyznał Dyrektor GUC, że w niniejszej sprawie prowadzone było postępowanie karne. Fakt ten zresztą był powodem zawieszenia niniejszego postępowania odwoławczego. Należy jednak mieć na uwadze, że postępowanie karne ma na celu ustalenie faktu popełnienia przestępstwa i ustalenie odpowiedzialności karnej, natomiast postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie ma na celu ustalenie osoby zobowiązanej do uiszczenia należności celnych od towarów wprowadzonych na polski obszar celny. Z zasady rozdzielności obu postępowań wynika zatem, że rozstrzygnięcie w sprawie karnej pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej.
Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego w niniejszej sprawie, Prezes Głównego Urzędu Ceł zauważył, że zaskarżona decyzja nieprawidłowo określa wartość celną towaru. Zgodnie z obowiązującą w 1995 r. Taryfą celną, stanowiącą załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28.12.1994 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy (Dz.U. Nr 138, poz. 730 z późn. zm.) na towary klasyfikowane wg kodu [...], obowiązywała stawka celna podstawowa w wysokości 17%.
Obowiązujące dla niniejszej sprawy ustawodawstwo celne z zakresu wartości celnej towaru stanowiło:
Art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 28.12.1989 r. - Prawo celne (tekst jednolity w Dz.U. Nr 71 z 1994 r., poz. 312 z późn. zm.) - w razie niedostarczenia towaru celnego do kontroli celnej lub usunięcia go spod kontroli, cło wymierza się według stawek obowiązujących w dniu, w którym towar należało dostarczyć lub w którym go usunięto, albo, jeżeli dni tych nie można ustalić - w dniu, w którym ujawniono niedostarczenie lub usunięcie towaru.
* Art. 25 ust. 1 Prawa celnego - wartością celną towaru jest cena zapłacona lub należna za towar celny (wartość transakcyjna) wraz z kosztami w niej ujętymi, a faktycznie poniesionymi przez kupującego.
* Załącznik nr 4 Wyjaśnienia do posługiwania się formularzami Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD Zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 26.11.1992 r. w sprawie wniosków o wszczęcie postępowania celnego (M.P. Nr 38, poz. 279 z późn. zm.) Pole 22 - "Waluta i ogólna wartość faktury" - w części pierwszej pola należy podać trzyliterowy symbol waluty zgodny z fakturą lub innym dokumentem służącym do ustalenia wartości celnej. Wykaz walut i ich symboli publikowanych przez NBP zawiera załącznik nr 6. Stosowanie walut i ich symboli - innych niż wymienione w wykazie załącznika nr 6 - wymaga przedstawienia odpowiedniego zaświadczenia lub pozwolenia, z podanym w nim symbolem waluty i kursem w stosunku do złotego. W części drugiej należy podać wartość dostawy zgodną z ww. dokumentem, podaną w liczbach całkowitych.
- - Załącznik nr 4 Wyjaśnienia do posługiwania się formularzami Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD Zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 26.11.1992 r. w sprawie wniosków o wszczęcie postępowania celnego Pole 23 - "Kurs waluty" - należy podać kurs waluty kierując się datą dokonania zgłoszenia celnego. Dla ustalenia wartości celnej i statystycznej stosuje się średnie kursy walut niezmiennie w ciągu tygodnia.
W niniejszej sprawie przedmiotem importu były filmy reklamowe "[...]" zamówione przez firmę "A." Sp. z o.o. - T. w szwedzkiej firmie "B" - S..
Według załączonej dokumentacji, firma szwedzka realizacji filmu reklamowego "[...]" podjęła się na podstawie pisma zlecającego skierowanego przez Agencję "A" dnia 03.01.1995 r. Ww. pismo nie zawiera żadnych szczegółów dotyczących techniczno -finansowych warunków realizacji niniejszej umowy. Natomiast w aktach niniejszej sprawy występują następujące faktury dotyczące tej realizacji:
- 1) faktura nr [...] z dnia 23.01.1995 r. na sumę 122.000,00 PLN za realizację filmu reklamowego "[...]";
- 2) faktura nr [...] z dnia 27.01.1995 r. na sumę 33.500,00 PLN za realizację filmu reklamowego "[...]";
- 3) faktura nr [...] z dnia 20.03.1995 r. na sumę 5.560,00 PLN jako kara za opóźnienie przelewu płatności za fakturę nr [...].
Z kolei, jak wynika z akt sprawy, realizacja filmu reklamowego "[...]" poprzedzona została kontraktem zawartym dnia 18.04.1995 r., wyceniającym całość produkcji na kwotę 400.000,00 SEK, płatnych w trzech ratach:
- 1) 40% - 160.000,00 SEK przedpłata, wnoszona w ciągu 7 dni od daty podpisania umowy. Przedpłata ta jest warunkiem rozpoczęcia prac produkcyjnych, chyba że strony zgodzą się na inne rozwiązanie;
- 2) 40% - 160.000,00 SEK przedpłata, wnoszona nie później niż 7 dni roboczych przed rozpoczęciem zdjęć do filmu;
- 3) 20% - 80.000,00 SEK płatne 7 dni od daty kolaudacji filmu przez firmę "A." Sp. z o.o.
Natomiast faktyczną realizację ww. umowy na produkcję filmu reklamowego "[...]" potwierdza jedynie jedna faktura nr [...] z dnia 26.05.1995 r. na sumę 152.000,00 SEK.
W świetle wyżej wymienionych przepisów i przedłożonych dokumentów należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie cło winno być wymierzone wg stanu towaru, jego wartości celnej i według stawek obowiązujących w dniu ujawnienia niedostarczenia towaru do kontroli celnej, tj. 14.07.1995 r.
Podstawą dla ustalenia wartości celnej filmu reklamowego "[...]" winny być faktury:
- 1) faktura nr [...]z dnia 23.01.1995 r. na sumę 122.000,00 PLN za realizację filmu reklamowego "[...]";
- 2) faktura nr [...] z dnia 27.01.1995 r. na sumę 33.500,00 PLN za realizację filmu reklamowego "[...]":
których suma wartości wynosi 155.500,00 PLN (475.244,00 SEK).
W przypadku filmu reklamowego "[...]" wartość celna wprowadzonego na polski obszar celny towaru winna być ustalona w oparciu o dane dotyczące warunków płatności ujęte w kontrakcie z dnia 18.04.1995 r. i wg tabeli nr [...] z dnia 11.07.1995 r., gdzie 1 SEK = 0,3272 PLN.
Nie uregulowanie wyżej wykazanych przedpłat stanowiących 80% wartości wynikającej z umowy, spowodowałoby odstąpienie od realizacji filmu. Załączona do akt sprawy faktura nr [...] z dnia 26.05.1995 r. na sumę 152.000,00 SEK prawdopodobnie dotyczy jednej z przedpłat i nie można jej uznać za dokument potwierdzający w całości wartość transakcyjną dostawy. Zgodnie więc z zawartym kontraktem i ww. art. 25 ust. 1 Prawa celnego, wartością celną filmu reklamowego "[...]" jest cena należna za towar celny. tj. 400.000,00 SEK. Reasumując powyższe należy stwierdzić, że w decyzji nr [...] z dnia 18.10.1996 r. stawki celne są prawidłowe, prawidłowo również przyjęto kurs waluty, natomiast wartość towaru, a tym samym kwoty wyliczonego cła winny być skorygowane. W zaskarżonej decyzji jako wartość celną towaru przyjęto bowiem kwotę 210.794,00 PLN. prawidłowa zaś wartość - jak opisano wyżej - powinna zostać określona w kwocie 286.380,00 PLN.
Należne cło wynosi zatem nie 35.835,00 PLN, lecz 48.684,00 PLN. Mając jednak na uwadze postanowienia art. 83 ust. 1 Prawa celnego, zgodnie z którym nie można wydać decyzji w sprawie wymiaru należności celnych po upływie 2 lat od powstania obowiązku ich uiszczenia, Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził, że w chwili obecnej nie jest możliwym dokonanie korekty wymierzonego cła. Wobec faktu, iż korekta polegałaby na podwyższeniu kwoty należnego cła, decyzja w tej sprawie byłaby decyzją w sprawie wymiaru cła, naruszającą postanowienia powołanego wyżej art. 83 ust. 1 ustawy Prawo celne.
Skargę na powyższą decyzję oraz decyzję I instancji wniosła Agencja "A" Spółka z o.o. Zarzucając decyzjom wydanie ich bez podstawy prawnej, Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności obu decyzji na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy o NSA w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., ewentualnie o ich uchylenie.
W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że przedmiotem skargi są decyzje obu instancji. Wskazała również Spółka, że ponieważ wszczęcie sprawy celnej nastąpiło pod rządami przepisów poprzednio obowiązujących - zgodnie z art. 289 Kodeksu celnego podlega ona rozpatrzeniu na podstawie przepisów wówczas obowiązujących.
W sprawie niniejszej z wniosku UC w T. toczyło się postępowanie karno - skarbowe o przestępstwo z art. 80 § 1 i art. 94 § 1 UKS. W trakcie tego postępowania ustalono, że przedmiotowe filmy zostały wytworzone w Polsce, zaś za granicą szwedzka firma "[...]" dokonała jedynie ich uszlachetnienia przez komputerowe wzmocnienie barw. W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Sąd Rejonowy w T. umorzył postępowanie w sprawie z braku ustawowych znamion czynu zabronionego. Sąd ten uznał, że czynności (usługi) dokonane za granicą (komputerowe wzmocnienie barw materiału powstałego w Polsce) w obowiązującym wówczas stanie prawnym nie podlegały cłu. Postanowienie Sądu nie zostało zaskarżone ani przez prokuratora, ani przez organy celne. Treść rozstrzygnięcia Sądu znana była organowi celnemu.
Jak wynika z treści uzasadnienia decyzji Prezesa GUC - przyznaje on fakt, że przedmiotem transakcji pomiędzy skarżącą Spółką i firmą szwedzką był "import usług komputerowych" Wbrew takiemu opisowi transakcji (wynikającym - jak przyjmuje sam organ - z akt sprawy) oraz wbrew ustaleniom zawartym w rozstrzygnięciu Sądu w dalszej części decyzji organ celny przyjmuje, że nastąpił import kaset z filmami reklamowymi (a nie import usługi) i przypadek niezgłoszenia ich do odprawy celnej. Ustalenia te organy celne czynią w oparciu o ubogi, fragmentarycznie zgromadzony - i to bez udziału strony - materiał dowodowy. Mimo, iż w sprawie karnej - skarbowej prowadzone było bardzo szerokie postępowanie dowodowe i mimo tego, iż w wyniku tego postępowania ustalono, że nie nastąpił przypadek importu kaset (a jedynie import usługi) - organ celny II instancji w żadnym zakresie nie skorzystał ze zgromadzonych tam materiałów.
Nie dołączył akt sprawy karno - skarbowej (ani nawet wybranych materiałów) do sprawy celnej. Postąpił w ten sposób wbrew treści art. 75 § 1 K.p.a. Naruszył także w sposób oczywisty art. 7, 8 oraz 10 § 1 K.p.a. Skutkiem nieprowadzenia własnego postępowania dowodowego przez organy celne i nieskorzystania z wyników postępowania dowodowego sprawy karno - skarbowej pomimo jego znajomości w obrocie prawnym istnieją dwie decyzje organów Państwa, odmiennie ustalające fakty (sądowa - oparta o szeroki materiał dowodowy - ustalająca, że filmy o jogurtach zostały wytworzone w Polsce oraz celna - oparta na ubogim materiale dowodowym - że filmy te zostały zaimportowane).
W konsekwencji naruszenia ww. przepisów K.p.a. decyzje organów celnych obu instancji zostały wydane bez podstawy prawnej. Skoro bowiem przedmiotem importu (jak przyznaje organ II instancji w oparciu o akta sprawy celnej) był "import usług komputerowych" - to import tych usług w stanie prawnym obowiązującym w chwili dokonania tego importu nie podlegał cłu, a w konsekwencji także podatkowi importowemu i podatkowi VAT. W tym zakresie strona powołuje się w całości na wywody, zawarte w bardzo rzetelnie potraktowanym uzasadnieniu postanowienia Sądu, która załącza do niniejszej skargi. Podniosła również Spółka, że możliwość ustalenia wartości celnej towaru (a więc podstawy wymiaru cła) sprowadzonego po uszlachetnieniu zagranicą (jak w niniejszej sprawie) przez ustalenie wartości towaru uszlachetnionego, a następnie odjęcie od tej wartości jego wartości przed uszlachetnieniem wynika z rozporządzenia Rady Ministrów z 28.12.1994 r. (Dz.U.
Nr 138, poz. 730). Rozporządzenie to zostało wydane bez podstawy prawnej (z przekroczeniem upoważnienia ustawowego). Dopiero z dniem 24.07.1995 r. Rada Ministrów (na podstawie art. 30e w brzmieniu ustawy z dnia 28.06.1995 r. o zmianie ustawy - Prawo celne) uzyskała uprawnienie do określania wartości celnej towaru, w tym także w sposób wyżej opisany (przez odjęcie od wartości towaru uszlachetnionego wartości towaru przed uszlachetnieniem, co faktycznie sprowadza się do oclenia wartości usługi wykonanej za granicą). W niniejszej zaś sprawie w sposób niesporny ustalono, że usługa uszlachetnienia nastąpiła nie później, niż w dniu 26.05.1995 r. Skoro zatem do dnia 24.07.1995 r. Rada Ministrów nie miała podstaw prawnych do ustalania wartości celnej towaru - decyzje celne wydane w stosunku do stanów faktycznych zaistniałych przed tą datą, a dokonujące faktycznie wymiaru cła (a w konsekwencji także podatku importowego i VAT) od usługi dokonanej za granicą pozbawione są podstawy prawnej.
Skoro zatem prawo do wymiaru cła od dokonanego za granicą uszlachetnienia towaru wytworzonego w Polsce w oparciu o obowiązujące podstawy prawne zaistniało dopiero z dniem 24.07.1995 r., zaś w niniejszej sprawie usługa uszlachetnienia dokonana była przed tą datą (nie później niż w dniu 26.05.1995 r.) - to decyzje celne organów obu instancji wydane były bez podstawy prawnej, co skutkować winno stwierdzeniem nieważności obu zaskarżonych decyzji.
W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o odrzucenie skargi w części zarzutów dotyczących wymiaru podatku VAT i oddalenie skargi w pozostałej części, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § ] ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej... pod względem zgodności z prawem, rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł nie może pozostać w obrocie prawnym, albowiem narusza przepisy prawa o postępowaniu w zakresie mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Na uwzględnienie zasługują, w ocenie Sądu, zarzuty skarżącej Spółki dot. braków w postępowaniu dowodowym tj. braku odniesienia się Prezesa Głównego Urzędu Cel do materiału dowodowego zgromadzonego przez Sąd Rejonowy w T. w postępowaniu karnym.
Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 28.12.1989 r. Prawo celne (tekst jednolity z 1994 r. Nr 71, poz. 312 ze zm.) w postępowaniu przed organami celnymi stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego..., jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
Kodeks postępowania administracyjnego nakłada natomiast na organy administracji państwowej obowiązek prowadzenia postępowania w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 K.p.a.) Obowiązek taki ciąży również na organie II instancji, który zgodnie z treścią art. 7 i 77 K.p.a. powinien podejmować wszelkie czynności zmierzające do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego i jego prawidłowej oceny prawnej. Ocena zaś zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia powinny znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, przekonującym zarówno co do prawidłowości oceny stanu faktycznego jak i rozstrzygnięcia (art. 107 K.p.a.).
Przyczyn braków powyższych elementów w decyzji, nie może konwalidować odpowiedź na skargę.
W rozpoznawanej spawie w postępowaniu sądowym, stanowiącym na mocy art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., podstawę zawieszenia postępowania odwoławczego przez Prezesa GUC, ustalono, iż przedmiotowe filmy reklamowe powstały w Polsce a za granicą wykazywano usługę uszlachetniania polegającą na korekcie barw. Powyższe wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 05.02.1998 r. sygn. akt II K 2292/97. Ponadto z wyjaśnień skarżącej Spółki wynika, iż w postępowaniu sądowym zebrano obszerny materiał dowodowy - łącznie z korzystaniem z pomocy szwedzkich organów państwowych w ramach pomocy prawnej.
Zatem, skoro organy celne, przy ograniczonym do wskazanych w uzasadnieniu dokumentów, postępowaniu dowodowym ustaliły odmienny stan faktyczny. Wg organów celnych przedmiotem importu były filmy reklamowe, to rzeczą Prezesa Głównego Urzędu Ceł -jako organu II instancji - było co najmniej przeprowadzenie dowodu z akt Sądu Rejonowego i odniesienie się do tego dowodu w uzasadnieniu swojej decyzji.
Zaniechanie przez organ administracyjny podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności - na postępowanie karno - skarbowe skarżąca Spółka powoływała się już w odwołaniu z dnia 04.11.1996 r. i w piśmie z dnia 07.01.1997 r. - jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwością decyzji. Takie naruszenie przepisów procedury ma wpływ na wynik sprawy, a kontroli Sądu podlega zarówno prawidłowość ustalenia stanu faktycznego, jaki i wpływ ewentualnych uchybień na treść zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję.
Nadto, wobec uwzględnienia skargi, na mocy art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zasądził od organu (którym stosownie do art. 30 ust. 2 ustaw)' z dnia 20 marca 2002 r. o przekształceniach w administracji celnej oraz o zmianie niektórych ustaw - Dz.U. Nr 41, poz. 365 - jest właściwy dyrektor izby celnej) na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Wobec uwzględnienia skargi Sąd stwierdził też, na podstawie art. 152 ustaw)' Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja nie mogą być wykonywane.
Ponownie rozpatrując sprawy organy administracji celnej uwzględnią powyższe wskazania co do zakresu postępowania dowodowego w sprawie.
Z tych wszystkich względów na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.