Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 1153/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. P. (dalej: "strona", "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 29 października 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r.
Pismem z dnia 27 czerwca 2019 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika - doradcę podatkowego [...], na podstawie art. 270, art. 271 pkt 2, art. 275, art. 277 i art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", wniósł do tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1153/18, z uwagi na pozbawienie strony możliwości działania w postępowaniu.
W uzasadnieniu podniesiono, że umocowany pełnomocnik strony nie został zawiadomiony o terminie rozprawy, co spowodowało brak zdolności sądowej po stronie skarżącego, przez co nie był on należycie reprezentowany w tym postępowaniu. Dodatkowo zarzucono, że również skarżący nie został skutecznie zawiadomiony o terminie rozprawy, co także dodatkowo spowodowało brak możliwości jego udziału w postępowaniu sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm.) dopuszcza możliwość obalenia prawomocnego orzeczenia, jednak tylko w sytuacji, gdy zapadło ono z pogwałceniem obowiązujących zasad prawa i jest sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy. Wniesienie skargi o wznowienie powoduje uruchomienie trzyfazowego postępowania, w którym, w pierwszej fazie następuje badanie wymagań formalnych skargi o wznowienie postępowania i dopuszczalności wznowienia postępowania na posiedzeniu niejawnym (art. 280 P.p.s.a.), następnie badanie jego dopuszczalności na rozprawie (art. 281 P.p.s.a.), zaś w trzeciej, wówczas gdy pozytywnie zakończona zostanie faza druga - rozpoznanie sprawy na nowo, w granicach jakie zakreśla podstawa wznowienia (art. 281 i art. 282 P.p.s.a.).
Kierując się tą konstrukcją oraz mając na uwadze przepis art. 280 § 1 P.p.s.a. stanowiący, że sąd wstępnie bada na posiedzeniu niejawnym wymagania formalne skargi o wznowienie postępowania sądowego, a więc czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, wobec treści skargi o wznowienie postępowania, Sąd nie odrzucił skargi na posiedzeniu niejawnym, lecz wyznaczył rozprawę (art. 280 § 1 zdanie drugie P.p.s.a.).
W ocenie Sądu, skarżący dochował terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania określonego w art. 277 P.p.s.a. Wyrok w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1153/18 zapadł dniu 5 czerwca 2019 r. To w związku z jego wydaniem skarżący upatruje podstawy wznowienia postępowania jako pozbawienia go możliwości działania w sprawie. Natomiast skarga o wznowienie postępowania wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 2 lipca 2019 r., a zatem przed upływem 3 miesięcy od dnia, w którym skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia.
Odnosząc się natomiast do drugiej przesłanki dopuszczalności wznowienia postępowania stwierdzić należy, że w pierwszej fazie postępowania wznowieniowego bada się jedynie, czy w ogóle wskazana przesłanka wznowieniowa została wymieniona w przepisach art. 271-273 P.p.s.a., natomiast jej merytoryczna ocena należy do kolejnej fazy postępowania.
Dyspozycja art. 271 P.p.s.a. wskazuje na możliwość wznowienia postępowania sądowego z przyczyn nieważności - w pkt 2 tego przepisu ustawodawca postanowił, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli wskutek naruszenia przepisów strona była pozbawiona możliwości działania; nie można jednak żądać wznowienia postępowania, jeżeli przed uprawomocnieniem orzeczenia niemożność działania ustała.
Tym samym, konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek pozytywnych - po pierwsze: aby w sprawie doszło do naruszenia przepisów, po drugie: aby istniał związek przyczynowy pomiędzy naruszeniem przepisów a pozbawieniem strony możliwości działania.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że argumentacja zawarta w skardze o wznowienie postępowania jest bezzasadna, albowiem strona skarżąca nie została pozbawiona możliwości działania w postępowaniu sądowym w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1153/18.
Wbrew przekonaniu pełnomocnika strony skarżącej nie był on umocowany do jej reprezentacji w postępowaniu sądowym, a jedynie do złożenia skargi. W aktach ww. sprawy znajduje się pełnomocnictwo szczególne, w którym zakres działania pełnomocnika został ograniczony jedynie do "złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 października 2018 r.".
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku był obowiązany kierować całą korespondencję na adres domowy strony skarżącej. Zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 5 czerwca 2019 r. zostało wysłane na adres skarżącego i doręczone do rąk jego ojca T. P., co było zgodne z art. 72 § 1 P.p.s.a. stanowiącym, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi.
Tym samym, strona skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy i nie zaistniała przesłanka do wznowienia postepowania z uwagi na pozbawienie jej możliwości działania.
Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 281 § 2 P.p.s.a., odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego.[pic]