Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 17 lipca 2013 r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania.
Postanowienie z 17 lipca 2013 r., wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, została doręczone doradcy podatkowemu M. M. w dniu 5 sierpnia 2013 r. co wynika z potwierdzenia odbioru.
M. M., pełnomocnik W. O., w dniu 3 września 2013 r. nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę na opisane powyżej postanowienie bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Tutejszy Sąd w dniu 9 września 2013 r. nadał ww. skargę do Dyrektora Izby Skarbowej.
Organ przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a." skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym – zgodnie z art. 54 § 1 cyt. powyżej ustawy – skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w tym przypadku za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej.
W doktrynie oraz orzecznictwie dominujący jest pogląd, który Sąd w składzie niniejszym podziela, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; post. WSA w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, niepubl.; post. WSA w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl.).
Jak wynika z akt sprawy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 lipca 2013 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 sierpnia 2013 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi na ww. postanowienie upływał zatem w dniu 4 września 2013 r. Pomimo, że skarżący nadał skargę w wymaganym terminie 30 dni, uchybił postanowieniom zawartym w art. 54 § 1 P.p.s.a. i zamiast zgodnie z pouczeniem przesłać ją do sądu za pośrednictwem organu skierował ją na adres sądu.
Wobec prawidłowego nadania przez Sąd przedmiotowej skargi do organu w dniu 9 września 2013 r. (co należy przyjąć jako faktyczną datę nadania skargi) należy uznać ją za niedopuszczalną, jako wniesioną po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę odrzucił.